انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٥٩ - قرآن قانون اساسى انسان ها

بايد از قرآن پيروى كند و بايد از ديدن اين همه بدبختى‌ها ايمان ما به قرآن بيشتر شود. قرآن قانون زندگانى بشراست، انسان‌ها اگر از (قوانين روح بخش اين كتاب آسمانى اطاعت و پيروى كند، از تمام بدبختى‌هاى دنيوى و اخروى مصون مى‌ماند. دين مقدس اسلام با فطرت بشر هم‌خوانى كامل دارد، دستورات اديان آسمانى از جانب خداى سبحان جل جلاله است و او خالق تمام موجودات است، او از باطن ما مى‌داند، هر قانونى‌كه خلاف فطرت انسانى باشد، از جانب او منع قرار داده شده است. احكام و دستورات قرآن با فطرت انسان مطابقت دارد؛ به همين دليل آيات مباركه قرآن از مزخرفات مذمت نموده و بشر را از باطل پرستى منع نموده است. آنچه را كه ما در آيات مباركه قرآن مى‌خوانيم، همه با فطرت انسان آميخته است.

به‌هرصورت در مورد خرافات غربى‌ها هرچند صحبت كنيم بازهم مطلب باقى مى‌ماند. بهتر است به اصل مطلب برگرديم، «قالَ فَما خَطْبُكُمْ أَيُّهَا الْمُرْسَلُونَ» مهمانان حضرت ابراهيم عليه السلام وقتى‌كه بشارت فرزند را به او دادند، آن‌حضرت عليه السلام فكر كرد، با خود گفت: گمان نكنم فرشته‌ها تنها براى بشارت دادن فرزند نزد من آمده باشند. لذا به فرشته‌ها گفت: ماموريت اصلى شما چيست؟ من گمان مى‌كنم كه بشارت فرزند من ماموريت فوق العاده شما نيست، بگوييدشما براى چه آمديد؟ «فَما خَطْبُكُمْ أَيُّهَا الْمُرْسَلُونَ» فرشته‌هاى خدا، براى چه آمديد؟ وظيفه اصلى شما چيست؟. بگوييد تا خيالم راحت شود. آنان عرض كردند يا خليل الله، مأموريت ما به‌سوى قوم جنايت پيشه مى‌باشد.