انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣١٩ - ترجمه آيات مباركه سوره طور

و پيوسته بر گِردشان نوجوانانى براى (خدمت) آنان گردش مى‌كنند كه هم‌چون مرواريدهاى درون صدفند! (٢٤)

در اين هنگام رو به يكديگر كرده (از گذشته) سؤال مى‌نمايند؛ (٢٥)

مى‌گويند: ما در ميان خانواده خود ترسان بوديم (مبادا گناهان آن‌ها دامن ما را بگيرد)! (٢٦)

امّا خداوند بر ما منّت نهاد و از عذاب كُشنده ما را حفظ كرد! (٢٧)

ما از پيش او را مى‌خوانديم (و مى‌پرستيديم)، كه اوست نيكوكار و مهربان! (٢٨)

حال كه چنين است تذكر ده، و به لطف پروردگارت تو كاهن و مجنون نيستى. (٢٩)

بلكه آن‌ها مى‌گويند او شاعرى است كه ما انتظار مرگش را مى‌كشيم! (٣٠)

بگو: انتظار بكشيد كه من هم با شما انتظار مى‌كشم (شما انتظار مرگ مرا و من انتظار پيروزى و نابودى شما را!). (٣١)

آيا قل‌هاى‌شان آن‌ها را به اين اعمال دستور مى‌دهد؟ يا قومى طغيان‌گرند؟ (٣٢)

آن‌ها مى‌گويند قرآن را به خدا افترا بسته، ولى آن‌ها ايمان ندارند. (٣٣)

اگر راست مى‌گويند سخنى همانند آن بياورند. (٣٤)

آيا آن‌ها بى‌سبب آفريده شده‌اند؟ يا خود خالق خويشتنند؟! (٣٥)

آيا آن‌ها آسمان‌ها و زمين را آفريده‌اند؟ بلكه آن‌ها طالب يقين نيستند! (٣٦)

آيا خزائن پروردگارت نزد آن‌ها است؟ يا بر همه چيز عالم سيطره دارند؟! (٣٧)