انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٢٣ - بدگمانى نسبت به خدا

نياز دارد. تمام اين چيزها از آسمان فرود مى‌آيند. تمام آن‌ها در زمينه سازى رشد و نموى حبوبات، ميوه‌ها، گندم، جو، سبزى‌جات و ساير گياهان زمينى نقش دارند و بدون وجود آن‌ها حيات تداوم پيدا نمى‌كند و سبب اصلى حيات همين مائده‌هاى آسمانى است.

بدگمانى نسبت به‌خدا

«فَوَ رَبِّ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ إِنَّهُ لَحَقٌّ مِثْلَ ما أَنَّكُمْ تَنْطِقُونَ»

قرآن مجيد اين جمله را براى ما انسان‌هاى بدبخت مى‌گويد؛ زيرا ما انسان‌ها نسبت به پروردگار خود بد گمان هستيم؛ فكر مى‌كنيم كه اگر مال حرام نخوريم زن و بچه‌ى ما از گرسنگى مى‌ميرند. اگر مال يتيم را نخوريم، زندگانى ما نمى‌چرخد؟ اگر در دفتر كار خود رشوت نخوريم، معاش براى ما كفايت نمى‌كند؛ اگر كلاه بردارى نكنيم امور زندگانى ما اداره نمى‌شود! غالب انسان‌ها به همين افكار باطل مبتلا هستند. اين گونه افكار در واقع از ضعف ايمان انسان است كه نسبت به خالق خود گمان بد مى‌كند. دليل بدگمانى انسان‌ها نسبت به خدا اين است كه ما پروردگار خود را خوب نشناخته‌ايم و نسبت به وجود خالق و پروردگار خود تاكنون شك داريم؛ اگر ما انسان‌ها خدا را به تمام معنى بشناسيم، حتماً يقين پيدا مى‌كنيم كه او رزق ما را مى‌رساند. اين وعده خداى سبحان است كه بايد به انسان‌ها رزق بدهد. پس بدون اين‌كه خود را به حرام گرفتار كنيم، بدون اين‌كه رشوت بخوريم، بدون اين‌كه مال يتيم و يا مال ديگران را از طريق نامشروع غصب كنيم، خدا رزق ما را مى‌رساند و او