انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٧٩ - غرور و تكبر فرعون

روى خود را برگرداند. وَ قالَ ساحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ» و گفت: او يا ديوانه است و يا جادوگر، غرور و تكبر فرعون به او اجازه نداد تا سخن حق را از زبان حضرت موسى عليه السلام بشنود. فرعون اگر به حرف موسى عليه السلام گوش ميداد، ممكن بود در رويه‌اش تجديد نظر كند؛ ولى گوش نداد.

غرور و تكبر فرعون‌

«وَ فِي مُوسى‌ إِذْ أَرْسَلْناهُ إِلى‌ فِرْعَوْنَ بِسُلْطانٍ مُبِينٍ»

خداوند جل جلاله موسى عليه السلام را با معجزات آشكار و با منطق رسا نزد فرعون فرستاد؛ اما چشم و گوش فرعون را غرور، تكبر و حب سلطنت كور كرده بود؛ اصلا به منطق و استدلال موسى عليه السلام توجه نكرد؛ بلكه روى خود را از او برگرداند. «فَتَوَلَّى بِرُكْنِهِ وَ قالَ ساحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ» و گفت: او يا جادوگر است و يا ديوانه. بعضى از مفسرين گفته‌اند كه" بِرُكْنِهِ" به اين معنى نيست كه فرعون روى خود را كاملًا از موسى عليه السلام برگرداند؛ بلكه مراد از" ركن" لشكر اوست. لشكر و قدرت او سبب شد كه به تكبر و غرور متوصل شود. مسلماً اگر فرعون زمام‌دار مصر نمى‌بود، لشكر و تجهيزات نظامى فراوان هم نمى‌داشت؛ حتماّ معجزه و منطق موسى عليه السلام بر او تأثير مى‌كرد و به خداى موسى تسليم مى‌گرديد. وقتى‌كه فرعون به‌سوى گارد تشريفات و لشكريان مجهز خود نگاه كرد، غرور سراسر وجودش را فرا گرفت و از پذيرفتن حرف حق إبا ورزيد.