انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٤٣ - دنيا پرستى

معلوم الحال براى اين‌كه قانون احوال شخصيه شيعه را رد كنند، كنفرانس‌ها تشكيل دادند. با توجه به اين‌كه ادعاى شيعه بودن هم داشتند، عليه قانون احوال شخصيه شيعه كنفرانس داير كردند و در آن عليه دين صحبت نمودند.[١] اين از خدا بى‌خبران تا جايى‌كه توان داشتند تلاش كردند كه جلو اين قانون را بگيرند و يا حد اقل احكام آن را طبق ميل خارجى‌ها تغيير دهند. هرچند روى آنان تا قيامت سياه است؛ ولى راى دهندگان نيز در جرم آنان شريك هستند.

دنيا پرستى‌

مخالفين قانون احوال شخصيه شيعه، نه از قرآن چيزى مى‌دانستند و نه دلايل فقهى را مى‌فهميدند. آنان حتى نسبت به دين نيز اعتقاد نداشتند؛ ولى به‌خاطر خوش خدمتى براى اربابان خارجى‌شان، يا به‌خاطر بدست آوردن پول، جمع مى‌شدند و از حقوق بشر صحبت مى‌كردند. آنان بى‌شرمانه عليه قانون احوال شخصيه شيعه صحبت كردند و اطلاعيه دادند؛ كسانى‌كه براى چنين نماينده‌هاى بى‌دين راى مى‌دهند، در فرداى قيامت مسئول و در جرم آنان شريك‌اند. راى دادن به چنين افراد خاين و فاسد حرام‌

[١] - اين كنفرانس‌هاى‌[ ضد دينى‌] براى سه روز پياپى در دانشگاه كاتب داير گرديد و سخنرانان در اين كنفرانس عليه قانون احوال شخصيه شيعه، به نقد و بررسى پرداختند، اشتراك كنندگان در اين كنفرانس، آقايان سرور دانش، داكتر محمد امين احمدى، داكتر غلام حيدر علامه، داكتر صادق باقرى، على رضا روحانى، آقاى على‌دوست، على اميرى، داكتر عبدالله شفايى و جمعى ديگرى از نمايندگان شيعه در شوراى ملى.( خبرگزارى صداى افغان( آوا) چهارشنبه ٢٤ ميزان ١٣٨٧.