انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٧٥ - بر فقراء منت نگذاريد

مى‌تواند اورا كمك كند. لازم نيست به او گفته شود كه شما فقر هستيد اين پول را بگيريد! انسان مى‌تواند تحت عنوان تحفه و بخشش به او پول دهد.

در روايتى آمده است كه يك موقع فقيرى آمد از حضرت امام حسين عليه السلام چيزى را در خواست كرد، امام عليه السلام رفت در خانه پول را گرفت و سپس دروازه خانه‌اش را به‌قدرى باز كرد كه بتواند پول را به فقير بدهد، يعنى نخواست كه در را كامل بازكند. فقير سؤال كرد، يابن رسول الله صلى الله عليه وآله وسلم چرا اين چنين كردى؟ چرا دروازه را به‌صورت كامل باز نكردى؟ تا من شما را ببينم و تشكر كنم. فرمودند: من نخواستم كه چشمم به چشم شما بيافتد و تو از ديدن من خجالت بكشى و كرامت انسانى تو زير سؤال برود. دوست نداشتم به‌خاطر كمكى كه كردم شما از من تشكر كنيد. مى‌بينيد كه موضوع چه‌قدر مهم است! كرامت انسان چه‌قدر ارزش دارد؟.

بر فقراء منت نگذاريد

متأسفانه بعضى‌ها هستند، وقتى پول به فقير مى‌دهند، به او منت مى‌گذارند، بگير اين پول را، مرتبه ديگر تو را نبينم. من به‌خاطر خدا اين پول را براى شما مى‌دهم و الّا نمى‌دادم. اين نوع برخوردها نادرست است و هرگز چنين چيزى را به فقير نگوييد؛ زيرا منت گذاشتن به فقير، ثواب صدقه شما را از بين مى‌برد. بايد با احترام به فقير كمك كنيد. در بعضى از روايات دارد وقتى‌كه پول را به فقير مى‌دهيد، دست خود را زير دست فقير قرار دهيد؛ يعنى او بايد از كف دست شما پول را بردارد. كمك به فقرا