انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٠٣ - تحقيقات دانشمندان

مباركه، مربوط به وسعت آسمان است نه وسعت رزق. دليل واضح آن نيز همين ادعاى دانشمندان علم نجوم است كه كهكشان‌ها و ستاره‌ها در هر ثانيه به سرعت شصت و شش هزار كلومتر از هم‌ديگر فاصله مى‌گيرند و با توجه به اين مطلب، آسمان نيز به همان اندازه وسيع مى‌شود.

تحقيقات دانشمندان‌

«جان الدر» دراين زمينه مى گويد: جديدترين و دقيق ترين اندازه گيرى ها در طول امواجى كه از كهكشان‌ها پخش مى‌شود پرده از روى يك حقيقت عجيب وحيرت آور برداشته است كه مجموعه‌ى كهكشان‌هايى‌كه جهان ازآن‌ها تشكيل مى‌يابد، پيوسته با سرعتى زياد از يك (مركز) دور مى شوند و هر قدر فاصله‌ى آن‌ها از اين مركز بيشتر مى‌شود، بر سرعت سير آن‌ها نيز افزوده مى‌گردد، مثل اين است كه زمانى كليه‌ى كهكشان‌ها در اين مركز مجتمع بوده‌اند و به مرور زمان از هم پاشيده ومجموعه‌ى كهكشان هاى بزرگى از آن‌ها جدا و به سرعت به هر طرف در حركت‌اند. دانشمندان از اين موضوع چنين استفاده كرده‌اند كه جهان داراى نقطه‌ى شروعى است.

«گيوركى (ژرژ) گاموف» فيزيك‌دان روسى در كتاب «آفرينش جهان» در اين زمينه چنين مى گويد: «فضاى جهان كه از ميلياردها كهكشان تشكيل يافته در يك حالت انبساط سريع است، حقيقت اين است كه جهان ما در حال سكون نيست بلكه انبساط آن مسلم است؛ پى بردن به اين‌كه جهان ما در حال انبساط است، كليد اصلى را براى گنجينه‌ى معماى جهان شناسى مهيا مى‌كند؛ زيرا اگر اكنون جهان در حال‌