انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٣٥ - وضعيت آسمان در قيامت

وضعيت آسمان در قيامت‌

«يَوْمَ تَمُورُ السَّماءُ مَوْراً»

آن روزى‌كه آسمان شديداً به حركت بيايد." مور" معناى مختلف دارد و يكى از آن‌ها جريان قوى است. روزى‌كه آسمان باسرعت جريان پيدا كند. در آيه ديگر مى‌فرمايد: «يَوْمَ نَطْوِي السَّماءَ كَطَيِّ السِّجِلِّ لِلْكُتُبِ»[١] به ياد آور روزى را كه آسمان مثل طومار نوشته‌ها، در هم مى‌پيچد. همان‌گونه كه طومار را مى‌پيچاند، آسمان نيز پيچانيده مى‌شود. نظريه كه اكنون توسط دانشمندان مطرح گرديده و تاكنون به حدّى تئورى است نه به حدّى علمى، اين است كه آسمان از يك بافت نازك تشكيل يافته كه تمام كرات و سياره‌ها و ستاره‌هاى آسمانى در داخل آن قرار دارند، اين بافت نازك چنان محكم است كه گاه‌گاهى كرات در روى آن قرار مى‌گيرند و هيچ ضررى متوجه آن نمى‌شود. اگر مراد از سماء همين بافت نازك باشد، قرآن مى‌فرمايد: اين بافت نازك مثل طومار پى‌چيده مى‌شود. در آيه ديگر مى‌فرمايد: «يَوْمَ تُبَدَّلُ الْأَرْضُ غَيْرَ الْأَرْضِ وَ السَّماواتُ وَ بَرَزُوا لِلَّهِ الْواحِدِ الْقَهَّارِ»[٢] در روزى‌كه اين زمين به زمين ديگرى تبديل شود و آسمان‌ها نيز (تغيير يابد) فكر نمى‌كنم مراد آيه مباركه از تغيير آسمان برداشتن اين بافت نازك باشد، يعنى اين بافت را بردارد و بافت ديگرى به‌وجود بياورد؛ زيرا قضيه تنها به مربوط به زمين و آسمان نيست؛ بلكه فضاى نيز تغيير مى‌كند.

[١] - انبياء/ آيه ١٠٤

[٢] - ابراهيم/ آيه ٤٨