انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٨٧ - هدفمندى اعمال
مسلمانان قضاوت كند، تا بىجهت برادران مسلمان خود را به كفر و به شرك متهم نكنند.[١]
هدفمندى اعمال
«وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ»
خلق نكردم جن و انس را مگر براى عبادت." لام" «لِيَعْبُدُونِ»" لام" غايت است. تمام افعال خدا از خود علت دارد. حتى انسان با اين عقل ناقص و علم اندك خود، كار بيهوده انجام نمىدهد؛ يعنى هيچكارى را انجام نمىدهد مگر اينكه در كنارش يك انگيزه نيز وجود داشته باشد، با انگيزه مشخص كارها را انجام مىدهد، حالا اين انگيزه خوب باشد يابد باشد، ما به آن كارى نداريم؛ ولى در كل براى انجام كارهاى خود هدف مشخص دارد. حتى بچههاى كوچك هم انگيزه دارد؛ منتهى انگيزه آنان عقلايى نيست؛ مثلًا خاك را با دستهاىشان جمع مىكنند، چوبهارا در زمين ميخكوب مىكنند و مىگويند درخت كاشتهايم. به هرصورت حتى اطفال هم براى كارىكه انجام مىدهند انگيزه دارند، چه آن انگيزه حق باشد يا باطل. وقتىكه اطفال براى انجام كار انگيزه داشته باشد، مگر ممكن است خداوند حكيم و عليم، كارى
[١] - براى تفصيل مطلب مراجعه شود به كتاب دفاع مشروع ما»، فصل ٩، ص ١٢٩؛ چاپ دوم، انجمن فرهنگ اسلامى.