انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٧ - دين قانون اساسى انسان ها

دين قانون اساسى انسان‌ها

دين براى زندگانى بشر يك قانون بسيار جامع و كامل است؛ اگر بشريت به اين قانون عمل كنند زندگانى آخرت آنان نيز تضمين مى‌شود. دين براى زندگانى دنيا، در ابعاد مختلف برنامه دارد. در بُعد دينى، اخلاقى، اجتماعى، سياسى، اقتصادى و امنيتى، براى هركدام برنامه‌هاى وسيعى دارد كه در صورت تطبيق سعادت و خوش‌بختى انسان‌ها را بيمه مى‌كند. دين مقدس اسلام هم براى زندگانى دنياى مردم برنامه دارد و هم براى زندگانى آخرت آنان. چيزى را كه اسلام در مورد زندگانى دنيا بيان مى‌كند، در واقع براى زندگانى آخرت نيز مى‌باشد. اگر در زندگانى دنيوى انسان‌ها به دستورات دينى عمل كنند، زندگى آخرت آنان نيز بيمه مى‌شود. قرآن مجيد مى‌فرمايد: «رَبَّنا آتِنا فِي الدُّنْيا حَسَنَةً وَ فِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً»[١] دين هم براى دنياى انسان نيكى مى‌رساند و هم براى آخرت. دين نه از جانب فقرا نمايندگى مى‌كند و نه از جانب سرمايه داران، نه پيغمبر جادوگر بوده است و نه نعوذ بالله به‌خداوند جل جلاله افترا بسته. اسلام دين تمام كامل بشريت است و قرآن نيز كلام بزرگ خداوند جل جلاله است.

«يُؤْفَكُ عَنْهُ مَنْ أُفِكَ»

اين‌ها در واقع كسانى هستند كه از دلايل و استدلال معقول و منطقى سر پيچى مى‌كنند و منكر قيامت مى‌شوند، خصوصاً در قرن بيست و يكم قيامت تا حدود زيادى‌

[١] - بقره/ آيه ٢٠٢