انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٤٦ - هدف عمده خلقت انسان
هدف عمده خلقت انسان
در مورد انسان ممكن است اين سؤال مطرح شود كه انسان براى چه خلق گرديد؟ اين سؤال بسيار مهم است و براى هر انسان گاه گاهى پيدا مىشود و به سرنوشت انسان نيز مربوط است. بهقول شاعر كه مىگويد:
|
ازكجا آمدهام آمدنم بهر چه بود؟ |
بكجا مىروم آخر ننمايى وطنم |
|
ما انسانها از كجا آمديم و چگونه خلق شديم؟! براى چه آفريده شديم؟! ماموريت ما در اين كرهى خاكى چيست؟ خالق داريم ياخير؟! سرانجام ما به كجا منتهى مىشود؟ قافلهى بزرگ انسانى بهكدام سوى در حركت است؟ سر منزل مقصود ما كجاست؟ اين سؤال بسيار مهم است، خصوصاً براى ماديين كه هيچ پاسخى هم ندارند. واقعاً اين سؤال براى ماديين ذلت آور است. اگر از آنان بپرسيم كه انسان براى چه خلق شده است؟ جواب مىدهند، براى هيچ، براى زندگى بدون هدف؛ يعنى انسانها از شكم مادر بدون هدف بيرون مىشوند، چند روزى بدون هدف در اين دنيا هستند و سپس مىميرند و خاك مىشوند. اين جواب ماديين در برابر آفرينش، با هيچ عقل و منطقى سازگارى ندارد. اكنون در دنياى مادى سالانه عدهاى زيادى دست به خود كُشى مىزنند. آنان چند وقت بدون هدف و بدون برنامه زندگى مىكنند، سپس نسبت به زندگى بدبين مىشوند و بعضىها وصيت نامه هم مىنويسند كه زندگى برايم پوچ و بدون هدف بود، لذا از زندگى خسته شده بودم و مرگ را بر زندگى بدون هدف، ترجيح دادم و خودم را كشتم؛ زيرا مردن بهتر از زندگى بدون هدف مىباشد.