انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٦١ - كيفيت نماز شب

كيفيت نماز شب‌

نماز شب يازده ركعت است. وقتى انسان از خواب بلند مى‌شود به نيت نماز شب، قربة الى الله وضو بگيرد، مثل نماز صبح دو ركعت نماز بخواند و لازم نيست آن را بلند بخواند تا باعث اذيت ديگران گردد و زن و بچه خود را از خواب بيدار كند؛ بلكه آرام با صداى پايين نماز بخواند تا كسى ديگر را اذيت نكند. بعضى‌ها وقتى‌كه در دل شب قرآن مى‌خواند، باصداى بلند همه را از خواب بيدار مى‌كنند، چنين كارى جايز نيست و نبايد انسان به‌خاطر نماز شب و يا خواندن قرآن در نيمه شب، سبب ناراحتى ديگران را فراهم كند. اذيت كردن ديگران جايز نيست، حتى اگر اعضاى خانواده انسان باشد، فرق نمى‌كند، چه اعضاى خانواده انسان باشد يا بيگانه، هردو انسانند و حقوق انسانى آنان در هر شرايطى بايد ناديده گرفته نشود.

انسان بايد به آرامى از بستر خواب برخيزد، وضو بگيرد، نماز شب را دو ركعت مانند نماز صبح با اين تفاوت كه اذان و اقامه ندارد" قربة الى‌الله" بخواند و سلام دهد. بعد دو ركعت ديگر را همين‌گونه بخواند و سلام دهد؛ يعنى چهار نماز دو ركعتى را به همين ترتيب بخواند تا هشت ركعت تمام شود؛ بعد دو ركعت ديگر را به نيت نماز (شفع) بخواند و سلام دهد. در نماز شفع اگر انسان بتواند در ركعت اول بعداز" حمد" سوره" قل اعوذ برب الناس" را بخواند و در ركعت دوم بعداز" حمد" سوره" قل اعوذ برب الفلق" را بخواند بهتر است. اگر بلد نباشد سوره توحيد كفايت مى‌كند. با خواندن نماز شفع ده ركعت از نماز شب تمام مى‌شود؛ بعد يك ركعت ديگر را به نيت نماز