انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٣٥ - بشارت خوب

حضرت اسحاق عليه السلام است؛ زيرا در جاى ديگر نيز مى‌فرمايد: «فَبَشَّرْناها بِإِسْحاقَ»[١] ما ابراهيم را به اسحاق بشارت داديم. پس مراد بشارت از" غلام عليم" حضرت اسحاق است كه خداوند جل جلاله او را به حضرت ابراهيم عليه السلام عنايت نمود.

بشارت خوب‌

«فَأَقْبَلَتِ امْرَأَتُهُ فِي صَرَّةٍ فَصَكَّتْ وَجْهَها وَ قالَتْ عَجُوزٌ عَقِيمٌ»

در اين هنگام همسرش جلو آمد در حالى‌كه (از خوش‌حالى و تعجب) فرياد مى‌كشيد به صورت خود زد و گفت: (آيا من پسر به‌دنيا مى‌آورم! در حالى كه پيرزنى نازا هستم؟!

ساره همسر حضرت ابراهيم عليه السلام نيز در هنگام بشارت آن‌جا ايستاده بود، وقتى‌كه فرشته‌ها اين خبر خوش را به شوهرش ابلاغ كردند، ساره از اين خبر سخت وحشت كرد و دست به‌صورت خود زد و گفت: واى برمن! چگونه در اين حالت پيرى فرزند به دنيا مى‌آورم؟! [نوعاً زن‌ها اين چنين‌اند وقتى‌كه خبر بسيار خوش و تعجب كننده و يا بسيار ناراحت كننده را مى‌شنوند، به‌صورت خود مى‌زنند] وى پس از شنيدن اين خبر پيش آمده و به صورت خود زد و گفت: واى من فرزند به‌دنيا مى‌آورم؟! من به اين پيرى در سن نود سالگى مى‌خواهم وضح حمل كنم! مگر چگونه ممكن است؟

[١] - هود/ آيه ٧١