انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٣٦ - بشارت خوب

«فَصَكَّتْ وَجْهَها» يك فرياد كشيد و به روى خود. بعضى از مفسرين گفته‌اند كه‌ «فَصَكَّتْ وَجْهَها» يعنى ضربه شديد، ساره به شدت به‌صورت خود زد و تعجب كرد. در آيه ديگر مى‌فرمايد: «قالَتْ يا وَيْلَتى‌ أَ أَلِدُ وَ أَنَا عَجُوزٌ وَ هذا بَعْلِي شَيْخاً إِنَّ هذا لَشَيْ‌ءٌ عَجِيبٌ»[١] [ساره‌] گفت: اى واى من وضع حمل مى‌كنم! من يك زن پيرم و و شوهرم يك پير مرد، اين يك چيزى بسيار عجيب است!

«قالُوا كَذلِكَ قالَ رَبُّكِ إِنَّهُ هُوَ الْحَكِيمُ الْعَلِيمُ»

فرشته‌ها گفتند: تو راست مى‌گويى، خودت زن سال‌خورده و شوهرت يك مرد پير است؛ بسيار تعجب آور است كه تو حامله شوى و وضع حمل كنى؛ ولى ما اين خبر را از پيش خود نمى‌گوييم؛ بلكه آن‌چه را كه مى‌گوييم از جانب خداى حكيم و داناست. او به ما دستور داده است كه براى شما چنين بشارتى را بدهيم. در آيه ديگر مى‌فرمايد: «قالُوا أَ تَعْجَبِينَ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ رَحْمَتُ اللَّهِ وَ بَرَكاتُهُ عَلَيْكُمْ أَهْلَ الْبَيْتِ إِنَّهُ حَمِيدٌ مَجِيدٌ»[٢] [ملائكه گفتند: آيا از كار خدا تعجب مى‌كنى! رحمت‌خدا و بركات او بر شما خاندان [رسالت‌] باد بى‌گمان او ستوده‌اى بزرگوار است. در امر خدا جاى تعجب نيست و آن‌چه او مى‌گويد حق است.

[١] - هود/ آيه ٧٢

[٢] - هود/ آيه ٧٣