انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٤٠١ - خيره سرى مشركين

است از آن‌چيزهاى‌كه مشركين برايش شريك قرار مى‌دهند، مشركين بت‌هاى بى‌جان را كه از سنگ و فلز درست مى‌كردند، در عبادت با خداى واحد و قهار شريك مى‌ساختند. به همين مناسبت قرآن مجيد مى‌فرمايد: آيا جز خداى قدرتمند و حكيم معبودى ديگرى براى مشركين وجود دارد؟.

خيره سرى مشركين‌

«وَ إِنْ يَرَوْا كِسْفاً مِنَ السَّماءِ ساقِطاً يَقُولُوا سَحابٌ مَرْكُومٌ»

اگر قطعه سنگى از آسمان براى عذاب آنان سقوط كند، مى‌گويند اين همان ابرهاى يكجا شده و متراكم است. مى‌فرمايد: مشركين آن‌قدر نادان و لجباز هستند كه اگر ما قطعه سنگى را براى عذاب آنان از آسمان فرود آوريم تا همه را هلاك كنند، آنان از خيره سرى خود قبول نمى‌كنند و مى‌گويند: اين سنگ نيست؛ بلكه همان ابرهاى فشرده شده است كه به طرف ما مى‌آيد.

واقعاً مشركين قريش چنان لجبازى و نادان بودند كه عذاب خدا را هم به شوخى مى‌گرفتند، حتى اگر مى‌دانستند عذاب خداست، بازهم از روى كبر و غرور مى‌گفتند: اين عذاب نيست، اين همان ابرهاى است كه به هم پيوسته. مشركين قريش با لجاجت و غرور كاذب سنگ آسمانى را به ابرهاى متراكم تشبيه مى‌كردند، لجبازى و غرور كاذب سرانجام آنان را به هلاكت رسانيد.