انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٥١ - عجز و ناتوانى غربى ها

تلاش مى‌كند و منفعت بدست مى‌آورد. دنيا براى انسان‌هاى مؤمن در واقع مدرسه و يا دانشگاه تكامل است؛ براى اين‌كه به تكامل دست يابد، هميشه تلاش مى‌كند، رزق حلال بدست مى‌آورد، درس مى‌خواند، براى بهبود وضعيت اجتماعى تفكر و تعقل مى‌كند. فرق انسان كافر با انسان مؤمن همين است كه انسان كافر زندگى دنيا را پوچ و بى‌فايده مى‌داند؛ ولى برعكس انسان مؤمن دنيا را محل كسب معنويت و تكامل مى‌داند. انسان مؤمن در برابر مشكلات صبر دارد و در پيچ و خم زندگانى مقاومت مى‌كند. مؤمن مى‌داند كه تمام اين مشكلات‌ها را براى تكامل و رسيدن به كمال متحمل مى‌شود. مشكلات زندگانى نفس انسان را تعديل مى‌كند، روح انسان را شفاف مى‌سازد و همين مشكلات‌ها هستند كه انسان را متوجه خدا مى‌سازد، متوجه آخرت مى‌سازد، مشكلات زندگانى از نعمت‌هاى الهى‌است كه نفس انسان را پخته مى‌كند. انسان مؤمن فلسفه تمام مشكلات را مى‌داند و در هر شرايطى خدا را شكر مى‌كنند؛ زيرا مى‌داند كه به واسطه همين مشكلات تكامل معنوى انسان بدست مى‌آيد.

عجز و ناتوانى غربى‌ها

برهمين اساس ديدگاه انسان‌ها باهم فرق دارد، انسان‌هاى بى‌دين زندگى دنيا را پوچ و عبث مى‌دانند و از زندگى خود زود خسته مى‌شوند، وقتى خسته شدند، به ترياك، به هروئين و امثال آن روى مى‌آورند. سالانه ميلياردها دالر بى‌جهت براى مواد مخدر مصرف مى‌شود و نتيجه‌ى آن نيز جز مشكلات و گرفتارى چيزى ديگرى نيست. در اين‌صورت حكومت‌ها چه‌كار مى‌توانند؟ تنها كارى‌كه حكومت‌هاى غربى‌