انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٠ - جزاى عمل

جزاى عمل‌

«وَ إِنَّ الدِّينَ لَواقِعٌ»

دين دو معنى دارد، يكى همان قواعد و قوانينى دين اسلام كه به عقايد، اخلاق، عبادات، مسائل فقهى و ساير اعمال ما مربوط است، يكى ديگر به معنى جزا است‌ «مالِكِ يَوْمِ الدِّينِ» مالك روز جزا.[١] «كَمَا تَدِينُ تُدَانُ» همان‌گونه كه شما به مردم جزا مى‌دهيد، همان‌گونه در قيامت به شما جزا داده مى‌شود.

دين حتماً واقع مى‌شود، ما به بدكاران شما وعده داديم كه جزاى شما آتش جهنم است. هم‌چنين به نيكوكاران شما وعده داديم كه جزاى شما بهشت است و در آن‌جا به نعمت‌هاى بى‌حساب پروردگار خويش متنعم مى‌شويد. تمام اين‌ها واقع شدنى است. كسانى‌كه به خدا و روز قيامت ايمان دارند، بايد در دنيا قسمى زندگى كنند كه بهشت و جهنم را هر لحظه مشاهده مى‌كند. بلى همين‌طور است كسى‌كه ايمان قوى داشته باشد بهشت و دوزخ را از همين دنياى مادى مى‌بيند. در روايتى نقل شده است كه يك روزى پيغمبر مكرم اسلام صلى الله عليه وآله وسلم نماز صبح را در مسجد خواند، يك مرتبه متوجه يك جوانى شد كه رنگش زرد شده است. آن‌حضرت صلى الله عليه وآله وسلم از او پرسيد، چرا رنگ شما زرد شده است مريض هستى؟ جوان در جواب گفت: خير يا رسول الله صلى الله عليه وآله وسلم من به يقين رسيده‌ام. حضرت فرمودند، چگونه به يقين رسيده‌اى؟ گفت من اكنون همه چيز را

[١] - حمد/ آيه ٤