انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٢ - حقيقت آسمان

به نظر من، مراد از آسمان نه‌تنها فضا نيست بلكه امر موجود است و از قرآن مجيد نيز چنين فهميده مى‌شود كه آسمان يك امر وجودى است؛ منتهى منجّمين نتوانسته بودند كه آن را كشف كنند.

اگر اين نظريه دانشمندان كه در قرن بيست و يكم ارائه شده است از نظر علمى ثابت شود كه آسمان مانند يك فرش بافته شده نازك و محكم مى‌باشد، با آن‌چه كه در قرآن مجيد آمده است كاملًا مطابقت پيدا مى‌كند؛ زيرا از آيات قرآن نيز همين موضوع دانسته مى‌شود. من در بعضى از كتاب‌هاى خود در اين مورد مطالبى را نوشته‌ام كه ذكر مجدد آن‌ها را در اين‌جا لازم نمى‌دانم؛ چون‌كه بحث بسيار پيچيده و دقيق مى‌باشد.[١]

معنى ديگر" حُبك" اين است كه شما نيز بعضى اوقات آن‌را در لب دريا مشاهده كرده‌ايد، وقتى باد در روى آب مى‌وزد، سطح دريا پيچ وتاب و شكن پيدا مى‌كند. آسمان نيز اين چنين داراى شكن و پيچ و تاب است. گاه گاهى ممكن است ديده باشيد كه وقتى باد در روى دريا و يا روى ريگ‌هاى نرم حركت مى‌كند، يك نوع شكنج در روى آن‌ها ديده مى‌شود. به موهاى كه انسان شانه مى‌زند نيز" حبك" مى‌گويد؛ زيرا مقدارى شكن پيدا مى‌كند، آسمان نيز چنين است.

[١] - به كتاب ٦٦ سؤال دينى، تأليف معظم‌له مراجعه شود.