انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٣٤ - وعده عذاب براى مشركين

مقاومت‌شان نيز بسيار به حدى بالا قرار دارد كه حتى در سخت‌ترين شرايط هم از بين نمى‌روند. مثل گياهان، در زمستان گياهان خاك مى‌شوند، انسان فكر مى‌كند كه از بين رفت؛ اما در فصل بهار كه شرايط حيات براى آن‌ها دوبار فراهم مى‌شود، يك مرتبه سر از خاك بلند نموده و سبز مى‌شوند. گياهان خاك شده دوباره مثل سال‌هاى قبل رشد و نُمو مى‌كنند، به‌گونه‌ى سبز و جوان مى‌شوند و انسان از ديدن آن‌ها لذت مى‌برد.

قرآن مجيد در همان ابتداى نزول به اين موضوعات اشاره كرده است؛ ولى مشركين لجباز چيزى از آن‌ها را نمى‌دانستند، اگر مقدارى هم مى‌دانستند، از روى لجبازى و غرور قبول نمى‌كردند. «إِنَّ عَذابَ رَبِّكَ لَواقِعٌ» عذاب پروردگار شما نازل مى‌شود، چه بخواهيد يا نخواهيد عذاب خدا واقع شدنى است. ما به شما فرصت داديم تا راه خود را انتخاب كنيد، اكنون شما اختيار داريد هر راهى را كه مى‌خواهيد براى خود بر گزينيد. اگر گزينش شما تقوا و پرهيزگارى و تسليم شدن به خدا بود، پاداش تان بهشت است، اگر از روى خودخواهى، شهوت و لجبازى بود عذاب دردناك جهنم در انتظار شماست. اگر عذاب خدا واقع شود! «ما لَهُ مِنْ دافِعٍ» هيچ چيزى هم نمى‌تواند مانع عذاب خدا گردد.