انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٠١ - فاصله گرفتن كرات

موقع اندازه گيرى كرده‌اند؛ مثلًا در يك دقيقه چه مقدار از يك‌ديگر فاصله مى‌گيرند؟ تند ترين سرعت عقب نشينى كرات از هم‌ديگر كه تاكنون اندازه گيرى شده است، نزديك به شصت و شش هزار كيلومتر در ثانيه است. سبحان الله! واقعاً انسان بهت زده مى‌شود. چه نظامى بديع است كه در هر ثانيه ستاره‌ها شصت و شش هزار كيلومتر از يك‌ديگر فاصله مى‌گيرند، اگر شصت ثانيه را يكجا كنيم يك دقيقه مى‌شود. در يك دقيقه سرعت فاصله آن‌ها چه قدر زياد مى‌شود، عقل انسان را مبهوت مى‌كند؛ اين چه قدرت و چه نظامى است؟ كه كرات را با چنين سرعتى كه از هم دور مى‌كند، بدون اين‌كه نظم آن‌ها خراب شود. همه نظم دقيق حركت ميكنند و هيچ انحرافى هم در حركت آن‌ها به‌وجود نمى‌آيد.

«وَ إِنَّا لَمُوسِعُونَ» آيه مباركه با اين ادعاى دانشمندان، قابل تطبيق است. يعنى تا زمانى‌كه ستاره‌ها باهم نزديك هستند، آسمان كوچك است. هر مقدارى كه ستاره‌ها از يك‌ديگر فاصله مى‌گيرند، به همان اندازه آسمان نيز وسعت پيدا مى‌كند. با توجه به حركت كرات در هر ثانيه آسمان وسعت زياد پيدا مى‌كند. آنان مى‌نويسند: كهكشان‌هاى دورتر در نظر مان به اندازه كم نور اند كه اندازه گيرى سرعت آن‌ها به خاطر عدم نور كافى براى ما بسياز دشواراست. يعنى كهكشان‌هاى كه خيلى دور هستند، مسلماً نور آن‌ها نيز ضعيف ديده مى‌شود و به همين علت دانشمندان نتوانسته‌اند سرعت‌شان را اندازه گيرى كنند؛ منتهى اين را توانسته‌اند بفهمند كه سرعت كهكشان‌هاى دور به مراتب از سرعت كهكشان‌هاى كه در نزديكى ما قرار دارند بيشتر