انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٠٢ - فاصله گرفتن كرات
است. چه سرعت سرسام آور در كهكشانها حكومت مىكند! سبحان الله. چه سرعتى عجيب! سرعت فاصله گرفتن كرات از يكديگر در واقع به دو قسم انجام مىشود.
قسم اول: سرعت ستارهها است كه در هر ثانيه شصت شش هزار كيلومتر از همديگر دور مىشوند.
قسم دوم: سرعت كهكشانها است كه از هم فاصله مىگيرند. كهكشانها نيز مانند ستارهها با سرعت زياد از يكديگر دور مىشوند.
بنابراين آسمان در هر ثانيه وسعت زياد پيدا مىكند و مىتوانيم ادعا كنيم كه اين آيه مباركه با همين تفسيرى عرض كردم يكى از معجزات علمى قرآن است. (مفسرين قديم، آيه مباركه را اينچنين تفسير مىكردند كه ما آسمان را خلق كرديم و ما وسعت دهندگانيم. چه چيز را وسعت مىدهد؟ رزق شما را وسعت مىدهيم. با اين تفسير توجيه مىكردند كه خداوند رزق مردم را توسط باران از آسمان پايين مىآورد. يعنى ابر در آسمان است و باران نيز توسط ابر بهسوى زمين نازل مىشود؛ با نزول و باريدن باران در زمين، رزق مردم نيز زياد مىشود) اكنون با توجه به ادعاى دانشمندان، اين چنين فهميده مىشود كه مراد از وسعت، وسعت رزق نيست؛ بلكه وسعت خود آسمان است كه توسط سرعت فاصله ستارهها و كهكشانها از همديگر آسمان نيز وسعت پيدا مىكند.
«وَ إِنَّا لَمُوسِعُونَ» بحث ما روى همين يك جمله بود، جملهى كه ميليونها كيلومتر عمق دارد. عرض كردم كه بعضى از مفسرين امروزى به اين نظر هستند كه معنى آيه