انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٨٣ - شفاعت پيغمبر اكرم صلى الله عليه وآله وسلم

مى‌فرمايد: «وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جاؤُكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّاباً رَحِيماً»[١] رسول من، آنانى‌كه بر خود ستم مى‌كنند، اگر نزد تو بيايند و استغفار كنند و تو هم براى آنان استغفار كنى، خدا را بخشاينده و توبه پذير مى‌يابند. اين موضوع شفاعت آن حضرت صلى الله عليه وآله وسلم را ثابت مى‌كند.

از آيه مباركه به خوبى دانسته مى‌شود كه مقام شفاعت براى پيغمبر اكرم صلى الله عليه وآله وسلم وجود دارد. حالا ممكن است كسى بگويد آن‌حضرت صلى الله عليه وآله وسلم اكنون فوت شده است و شفاعت خواستن از او درست نيست. اين حرف اشتباه مى‌باشد، اگر پيغمبر بزرگوار اسلام صلى الله عليه وآله وسلم از دنيا رحلت نموده است. روح مطهر آن بزرگوار زنده است، روح هيچ كس معدوم نمى‌شود، چه رسد به روح آن بزرگوار. در روايتى از طريق صحابه نقل شده است كه پيغمبر صلى الله عليه وآله وسلم مى‌فرمايد: بعد از مرگ من در ميان قبر خود هستم، هروقت شما برمن سلام مى‌كنيد، ملائكه سلام شما را براى من مى‌رساند.

از نظر عقلى نيز اين موضوع قابل قبول است، ارواح مجرداند و هرگز معدوم نمى‌شوند. روح مطهر پيغمبر اكرم صلى الله عليه وآله وسلم يكى از بهترين ارواح است، روح مباركش زنده و حيات برزخى دارد، روح آن‌حضرت صلى الله عليه وآله وسلم نيز مجسم است؛ منتهى با جسم برزخى.

[١] - نساء/ آيه ٦٤