انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٥٠ - خلقت هدفمند

يا توسط ديگر انسان‌هاى شيطان صفت. به‌هرصورتى‌كه باشد انسان به درياى جهالت و نادانى غرق مى‌شود. «الَّذِينَ هُمْ فِي غَمْرَةٍ ساهُونَ» آنان به درياى جهالت و نادانى غرق شدند. غرق يعنى گرفتار شدن، به غفلت رفتن، بر انسانيت خط بطلان كشيدن. خداوند جل جلاله انسان را براى كمال خلق نموده است، نه براى شهوت‌رانى و تن پرورى. همه‌ى موجودات در واقع هدفمند خلق شده‌اند و هركدام بايد به كمال لايق خود برسد. درست در جاى ديگر مى‌فرمايد: «قالَ رَبُّنَا الَّذِي أَعْطى‌ كُلَّ شَيْ‌ءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدى‌»[١] گفت: پروردگار ما همان كسى است كه به هر موجودى، آن‌چه را لازمه آفرينش او بوده داده و سپس به‌سوى كمالش هدايت كرده است.

خلقت هدفمند

خداوند متعال جل جلاله هر موجودى را به‌سوى كمالش هدايت كرده است؛ اما چنان‌چه انسان از روى غفلت خود را به درياى نادانى غرق كند، به‌خودش مربوط مى‌شود. چنين انسانى مثل كسى مى‌ماند از مادر به دنيا آمده باشد و از امكانات موجود دنيا استفاده ننمايد، نه در فكر تحصيل باشد و نه در فكر تعليم، جاهل به دنيا آمده و جاهل از دنيا مى‌رود. دراين‌صورت نعوذ بالله، خدا را مقصر بدانيم؟! نه خير، مقصر خود اوست كه در دنيا به‌دنبال كمال نرفت، راه تكامل را جستجو نكرد. انسان موجود عاقل است. بايد مواظب خود باشد تا كلاه بر سر او نرود، حق بر او مخفى نماند، باطل بر او

[١] - طه/ آيه ٥٠