انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٥١ - خلقت هدفمند
مسلط نشود. اين موضوع به تمام انسانها مربوط مىشود، تنها مربوط به پيروان اديان نيست؛ زيرا قرآن تمام مردم را مورد خطاب قرار مىدهد، هدف قرآن اين است كه انسانيت در وجود انسانها حفظ شود، دين بهترين چيز براى حفظ انسانيت و كرامت انسانهاست. انسان بايد از مطلق باطل دور شود، تا به حقيقت نزديك شود.
«وَ قُلْ جاءَ الْحَقُّ وَ زَهَقَ الْباطِلُ إِنَّ الْباطِلَ كانَ زَهُوقاً» باطل نابود شدنى است، حق سرانجام پيروز مىشود. البته حق بدون زحمت انسانها پيروز نمىشود. انسان بايد زحمت بكشد، تلاش كند تا حق به حاكميت برسد و بدون زحمت دنيا مدينه فاضله درست نمىشود. ما بايد متوجه خود باشيم؛ يعنى طورى نباشيم كه در اثر غفلت، هم خود و هم ديگران را به درياى جهل و نادانى غرق كنيم. ما بايد از باطل و باطل گرايان فاصله بگيريم و حقيقت را در تمام زندگانى خود الگو و سرمشق قرار دهيم تا به كمال خود برسيم.
اين موضوع صحبت زياد مىخواهد، ساعتها بايد صحبت شود تا موضوع قدرى روشنتر شود؛ ولى من مىخواهم موضوع را خلاصه كنم تا بينندههاى محترم تلويزيون، خسته نشوند. منظور قرآن مجيد از اينهمه تاكيد اين است كه انسان بايد حقگرا باشد، از باطلگراى بپرهيزد. انسان وظيفه دارد كه در مرحله اول حق را درست بشناسد و از آن با دقت پيروى كند. در مرحله دوم، وظيفه انسان اين است كه حق را براى ديگران نيز معرفى و آنان را نيز بهسوى حق رهنمايى كند. در دنيا بايد اعتقاد ما،