انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٤١٤

انسان را سيقل مى‌زند، روح انسان را تقويت مى‌كند و ثواب زيادى نصيب انسان مى‌شود.

ياد خدا آرامش دل‌ها

حالا سؤال اين‌جاست كه چرا خداوند جل جلاله به پيغمبرش اين چنين مى‌گويد؟ در حالى‌كه پيغمبر هيچ‌وقت از ياد خدا غافل نبود! شايد دليل آن اين باشد كه پيغمبراكرم صلى الله عليه وآله وسلم در مكه رنج زيادى را متحمل شد و خيلى توسط مشركين اذيت شد، زخم زبان‌هاى زيادى را شنيد؛ براى اين‌كه آن‌حضرت صلى الله عليه وآله وسلم آرامش پيدا كند و از ناراحتى‌هايش قدرى كاسته شود، مى‌خواهد او را بيشتر متوجه خود بسازد. «أَلا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ»[١] ياد خدا براى قلب انسان آرامش به‌وجود مى‌آورد، روح انسان را تقويت مى‌كند، غم وغصه را از قلب انسان بيرون مى‌كند و تقرب انسان را به خدا بيشتر مى‌سازد، براى انسان شرافت و عظمت مى‌بخشد، وقار مى‌بخشد، عزت و اعتماد به‌نفس مى‌آورد. در واقع انسان را به مبدأ فيض وصل مى‌كند و مقاومت بيشتر برايش پيدا مى‌شود؛ زيرا روح انسان هرقدر شفاف‌تر باشد، هرقدر نيروى معنوى زياد داشته باشد، به همان مقدار مقاومتش نيز بالا مى‌رود. روح در واقع مانند جسم است و نياز به خوراك روحى دارد، انسان اگر خوراك خوب نخورد، بدنش ضعيف مى‌شود و مقاومتش كم مى‌شود. در ماه مبارك رمضان همه شما تجربه كرده‌ايد، در روزهاى‌

[١] - رعد/ آيه ٢٨