انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٣٤ - بشارت به حضرت ابراهيم عليه السلام

«فَأَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيفَةً قالُوا لا تَخَفْ وَ بَشَّرُوهُ بِغُلامٍ عَلِيمٍ»

ابراهيم عليه السلام در باطن خود ترسيد؛ هرچند ترس آن‌حضرت در چهره‌اش پيدا نبود و به‌صورت ظاهر وقار خود را حفظ كرده بود؛ ولى قلباً وحشت كرده بود. ابراهيم عليه السلام نمى‌دانست كه آنان ملائكه هستند. وقتى فرشته‌ها فهميدند كه ابراهيم از حضورآنان ترسيده است، گفتند: «لَا تَخَفْ» از ما خوف نداشته باش، خود را معرفى كردند، ظاهراً در اين آيه مبارك دليلى وجود ندارد كه آنان خود را معرفى كرده باشند؛ اما از قرائن آيه پيداست كه خود را به ابراهيم معرفى كردند؛ گفتند از ما نترس، ما ملائكه هستيم و از جانب پروردگار تو آمديم. «وَ بَشَّرُوهُ بِغُلامٍ عَلِيمٍ» و ما يك خبر خوش براى تو آورده‌ايم، خداوند جل جلاله يك پسر دانا، عالم و با كمال براى تو عطا مى‌كند.

حضرت ابراهيم عليه السلام شايد در آن زمان بيش از صدسال از عمر شريفش گذشته بوده است و بعضى‌ها گفته‌اند كه آن‌حضرت در آن وقت يكصدوبيست ساله بوده است. عمر همسر آن‌حضرت عليه السلام نيز در حدود نود سال ذكر كرده‌اند و به همين دليل اين خبر براى ابراهيم عليه السلام چيزى بسيار عجيبى بود. حضرت ابراهيم دو فرزند داشت، يكى حضرت اسماعيل عليه السلام كه جدى پيغمبر بزرگوار اسلام صلى الله عليه وآله وسلم است و ديگرى حضرت اسحاق كه جدى بنى اسرائيل مى‌باشد. از حضرت اسحاق، يعقوب به‌دنيا آمد و حضرت يعقوب همان اسرائيل پدر بنى اسرائيل است. ظاهراً مراد از" غلام عليم"