مملكت ما مسلط كنند، آنها را گفتيم كه نبايد اين كار را بكنند و بايد محكمه ببيند كه اينها چكاره هستند. و ديديم كه بعد از اينكه بررسى شد، اينها از اسرائيل خيليشان ارتزاق مى‌كردند. و بلندگوى اسرائيل بودند. بلندگوى امريكا بودند. منتها با صورتهاى ديگر. و يك ملتى حق دارد كه كسى كه بخواهد ملتش را به تباهى بكشد و توطئه كند و باز همان مسائل سابق را براى او پيش بياورد، از آن جلوگيرى بكند. و الّا ملت ما طرفدار آزادى است. طرفدار همه جور آزادى است. و لكن طرفدار توطئه نيست. طرفدار تباهى نيست.

زنهايى كه تظاهر كرده‌اند همان زنهايى بودند كه از تتمه آن مسائل بودند. آنهايى بودند كه شاه آنها را به عنوان «آزاد زنان» به ميدان آورده بود و آنها را به تباهى كشيده بود. آنها هم چون از اين وضعى كه آن تباهيها آن آزاديهايى كه آنها مى‌خواستند، مى‌خواستند كه با جوانها آزاد باشند كه هر كارى مى‌خواهند بكنند و مى‌خواستند با تباهيها هم‌آغوش باشند. مى‌خواستند كارهاى بر خلاف عفت بكنند. و مى‌ديدند كه اسلام با كارهاى خلاف عفت، با كارهايى كه مملكت را به تباهى مى‌كشد و ملت را به عقب مى‌راند موافق نيست. آنها بودند كه آمدند در خيابانها و با آن صورتهايى كه مردم ديدند تظاهر كردند. و الّا جلوى آزادى هر گز گرفته نشده است و نمى‌شود و مردم آزادند. الّا آنجايى كه بخواهند تباهى بكنند و بخواهند ملت را به عقب برانند.

[مسئله سفارت ايالات متحده، كشورهاى بسيارى را نگران كرده. فكر مى‌كنند گروگانگيرى يك سابقه خطرناكى خواهد شد، آيا شما واقعاً فكر مى‌كنيد كه با گرفتن اين ٥٠ گروگان فشارى مى‌آوريد و در مقابل، شاه را مى‌گيريد؟]

- كشورها معلوم مى‌شود كه در نظر شما هم همان هست كه در نظر كارتر است. كشورها را اين ابرقدرتها خيال مى‌كنند همان دستگاه دولتى است كه وقتى دستگاه دولتى از يك چيزى ناراضى شد، كشور ناراضى است. در صورتى كه دستگاههاى دولتى نسبت به كشورها، نسبت به جمعيتهايى كه اساس كشورها بر آنهاست، يك قطره‌اى در مقابل درياست. بايد ديد كه اين عملى كه ما كرديم چه بوده است. و اگر اين عمل منعكس بشود در دنيا به طور صحيح، ببينيم موافقين ما كيست، مخالفين ما كيست. آيا مظلومها در دنيا