صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٩٨ - تأثير گريه و روضه در مكتب تشيع

منهدم مى‌كند و مظلوم را قوى مى‌كند.

تأثير گريه و روضه در مكتب تشيع‌

ما جوانها داديم. كربلا جوانها داده. ما اين را بايد حفظش كنيم. اين نمى‌شود اين طور باشد. شما خيال بكنيد كه گريه است، خير گريه نيست. يك مسأله سياسى، روانى، اجتماعى است. اگر قضيه گريه است تباكيش‌ [١] ديگر چيست؟ تباكى مى‌خواهد؟ تباكى هم يك چيزى شد؟ اصلًا حضرت سيد الشهدا چه احتياج به گريه دارد؟ ائمه اين قدر اصرار كردند، به اينكه مجمع داشته باشيد. گريه بكنيد. [ندبه‌] بكنيد. براى اينكه اين حفظ مى‌كند كيان مذهب ما را. اين دستجاتى كه در ايام عاشورا راه مى‌افتند خيال نكنند كه ما اين را تبديل كنيم به راهپيمايى. راهپيمايى است خودش. اما راهپيمايى با يك محتواى سياسى. همان طورى كه سابق بود بلكه بالاتر. همان سينه زنى، همان نوحه‌خوانى، همانها رمز پيروزى ماست. در سرتاسر كشور مجلس روضه باشد. همه روضه بخوانند. و همه گريه بكنند. از اين هماهنگ‌تر چى؟ شما در كجا سراغ داريد كه ملتى اين طور هماهنگ بشود؟ كى اينها را هماهنگ كرده؟ اينها را سيد الشهدا هماهنگ كرده است. در تمام كشورهاى اسلامى، ملتهاى اسلامى در روز عاشورا و تاسوعا و مثلًا بيست و هشتم و ... اين دستجات با آن عظمت- البته جهات غير شرعى‌اش بايد حساب بشود، بايد جهات شرعى محفوظ بماند- اين دستجات با آن عظمت، با آن محتوا همه جا [راه مى‌افتند] كى مى‌تواند يك چنين اجتماعى درست كند؟ در كجاى عالم شما سراغ داريد كه اين مردم اين طور هماهنگ باشند. برى هندوستان همين بساط. برى پاكستان همين بساط. برى اندونزى همين بساط. برى عراق همين بساط. برى افغانستان. هر جا برى همين بساط. كى اينها را هماهنگ كرده؟ اين هماهنگى را از دست ندهيد. اين جوانها را اغفال مى‌كنند. اين جوانهاى صاف دل ما، عزيز ما، توجه به شيطنت اينهايى كه تزريق مى‌كنند، ندارند. آنها [را] ديگران تزريقشان مى‌كنند. اينها هم تزريق به اينها

[١] تظاهر به گريه كردن- حالت گريه.