صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٩٣ - هشدار به زورمداران حاكم

مى‌گويند آزادى مى‌خواهيم، چون آزاديشان زياد است! اينها تُخَمه‌ [١] كردند از آزادى! اين روى همان بيمارى است كه اينها دارند.

جاسوس يا ديپلمات؟

ايشان گمان نكند كه ما يك قدم عقب برويم راجع به اين مسئله‌اى كه داريم، و اين چيزى [است‌] كه حق ماست در دنيا. همه دنيا مى‌دانند، در همه قوانين بين المللى است كه مجرم بايد برگردد در همان محلى كه جرم كرده است و در آنجا محاكمه بشود. ما اين مجرم را از او مى‌خواهيم كه در اينجا محاكمه بشود. بله، اگر مجرم ما را برگرداندند، اين خانه را هم كه ما مى‌بنديم، خانه جاسوسى اينجا ديگر قابل اين نيست كه يك سفارتخانه‌اى بشود، مگر اين بساط جاسوسى به هم بخورد و بخواهند يك سفارتخانه باشد، نه يك محل جاسوسى. ممكن است، آن هم نه مسلم. ممكن است اگر او را برگرداندند و اين لانه جاسوسى را به هم زدند، روابطى كه براى ما نفع دارد محفوظ باشد. و مادامى كه آن شخص در آنجا هست ما روابطمان را قطع نمى‌كنيم، از باب اينكه بايد اينها را حفظشان كنيم. اينهايى كه الآن پيش ما هستند، اينها جاسوس هستند، نه ديپلمات. معلوم شد كه ايشان باز با آن ديدى كه دارند، روى آن بيمارى روانى كه دارند و امثال اينها دارند، جاسوسها را هم جزو ديپلماتها مى‌دانند.

هشدار به زورمداران حاكم‌

اينها بايد خودشان را عوض كنند. اين سران كشورهايى كه با ملتهايشان آن طور رفتار مى‌كنند، با مستضعفين جهان آن طور رفتار مى‌كنند، اينها بايد افكارشان را عوض بكنند.

اين افكار ديگر در دنيا خريدار ندارد. اين مال يك زمانى بود كه آن وقت باز مردم بيدار نشده بودند. مردم در همه جا الآن چشم و گوششان را باز كرده‌اند. ما مى‌بينيم كه در ظرف اين چند سال، و خصوصاً اين دو سال آخر، كشور ما تحول در آن پيدا شده، يعنى افراد يك افراد ديگر شدند. افراد همان هستند، لكن افكارشان يك افكار ديگر شده، عوض‌

[١] بيمارى گوارشى ناشى از پرخورى.