كه مأيوس كنند ملت را از اين نظام جديد. بگويند «حالا هيچ كارى نشده است، هيچ در آن وقت نبوده، حالا هم نيست». بايد شما با تبليغات خودتان، با عَرْضه خودتان كارهايى كه انجام مى‌دهيد، ملت ما بايد آن كارهايى كه انجام مى‌دهيد و ما مى‌بينيم كه مهندسين‌شان، اطبّايشان، دكترهايشان مى‌آيند مى‌روند در همين جهاد سازندگى كار مى‌كنند براى مردم و سازندگى مى‌كنند، لكن چون عَرْضه نمى‌شود درست، آن دسته خائن- آن دسته‌اى كه براى ديگران كار مى‌كنند- افتادند به اينكه «كارى نشده است، هيچ كارى نشده است، اين رژيم هم مثل رژيم سابق است». در صورتى كه هيچ شباهتى اين جمهورى اسلامى با رژيم سابق، هيچ شباهتى ندارد. در رژيم سابق، كسى قدرت حرف زدن نداشت، كسى قدرت انتقاد نداشت. يك كلمه انتقاد با نابودى او تمام مى‌شد. يك قلم كه يك نصف سطر در انتقاد مى‌نوشت نابودش مى‌كردند. حالا راه انتقاد باز است، همه مى‌آيند انتقاد مى‌كنند، همه از دولت انتقاد مى‌كنند، همه از هر چيزى كه صحيح نيست انتقاد مى‌كنند، ارشاد مى‌كنند. چطور حالا با آن وقت، مِثل هم است؟ سابق همه دارايى شما را مى‌بردند و عوضش- اين كار امريكا- نفت ما را مى‌بردند و به جاى نفت، [در] ازاى نفت به ما اسلحه‌هايى مى‌دادند كه نتوان آن اسلحه‌ها را با آن اعمال كنيم، براى چه مى‌دادند؟ براى اينكه پايگاه درست كنند آنجا. عوض نفتِ ما براى خودشان پايگاه اينجا درست مى‌كردند. مستشاران اينجا حاكم بر ما بودند. و ما يك مملكتى شده بوديم پايگاه براى امريكا. و الآن هم در خيلى جاها مى‌گويند هست اين پايگاهها، نه اينكه آنها تصرف دارند، لكن جاهاشان هست. آن روز نفت ما مى‌رفت به مُفت و مَجّان براى امريكا، و يك مقدارى هم كه مى‌خواستند عوض به ما بدهند، عوضش اسلحه بود، و آن چيزهايى بود كه براى خودشان در اينجا فايده داشت، نه براى ما. اين اسلحه‌هايى كه آوردند. براى خودشان فايده داشت، براى ما هيچ فايده‌اى نداشت. حالا در عين حالى كه باز يك سلطه حسابى پيدا نشده است، باز استقرار پيدا نكرده حكومت ما، در عين حال، نفت ديگر آن طور رايگان نمى‌رود. براى هيچ جا رايگان نمى‌رود و مال خود شما هست. در ازاى نفت، ديگر نمى‌توانند تحميل كنند كه بايد حتماً آهن پاره برداريد. براى‌