توده‌ها اين بود كه خوب، ما الحمد للَّه پيروز شديم، توجه نداشتند به اينكه نه، ما يك قدم برداشتيم طرف پيروزى، و باز راه داريم. آنها سر درآوردند از آن راه كه گفتند و از راه ديگر، ايجاد اختلاف. شما الآن در هر جا بروى يك دسته‌اى با دسته ديگر مخالفند. يك دسته‌اى مخالفند كه به روى هم اسلحه مى‌كشند، از هم مى‌كشند. يك دسته هم كه به آن طور نيست براى هم صحبت مى‌كنند، حرف مى‌زنند، تهمت مى‌زنند. كارى مى‌كنند كه در ادارات كار كم بشود. كارى مى‌كنند كه در مثلًا صنعت نفت كم كارى بشود يا بيكارى باشد. انفجار ايجاد مى‌كنند. از اين مسائل كه روى هم وقتى كه بگذاريم يك دست دارد كار مى‌كند و آن دستى است كه مى‌خواهد نگذارد جمهورى اسلامى به معنايى كه خداى تبارك و تعالى امر فرموده است تحقق پيدا بكند. براى اينكه با تحقق آن، همه آمالهاى دشمنهاى ما از بين خواهد رفت.

در كمين انقلاب نوپا

امروز ما گرفتار اين مرحله هستيم. اين مرحله كه بايد اين بچه كوچولو [انقلاب‌] را بزرگش كنيم. اينكه الآن تقريباً يكساله است و باز راه نيفتاده. مثل يك بچه يكساله مى‌ماند كه راه نيفتاده. باز بايد ما دستش را بگيريم راهش ببريم. بايد همه قشرهاى ملت متوجه باشند كه اينها مى‌خواهند نگذارند اين بچه بزرگ بشود. از اين بچه صدمه ديدند، و اگر بزرگ بشود صدمات زيادتر است. مى‌خواهند نگذارند اين [انقلاب‌] بشود. وادار مى‌كنند، هر جا هر كس را بتوانند، هر قشرى را بتوانند مقابل ديگرى قرار مى‌دهند.

روزنامه‌ها، مجلات، راديو، چه، چه، هر وقت آدم مى‌بيند، مى‌بيند يك دسته‌اى به دسته ديگر حمله كردند، اصحاب قلم به هم حمله مى‌كنند، اصحاب بيان به هم حمله مى‌كنند، اين در آنجاهايى كه با قلمها اين مقصد را مى‌خواهند پيش ببرند. با قدمها هم همان مقصد را مى‌خواهند پيش ببرند. هر اداره‌اى كه بروى، در هر جايى كه بروى. هر جا حساستر بيشتر، هر منطقه‌اى كه حساستر است آن منطقه آنها بيشتر مى‌روند. تا اين منطقه يك صدايى درمى‌آيد از همه جا جمع مى‌شوند آنجا. آذربايجان يك صدا درمى‌آيد