خودش را، و بايد ديگران او را اداره كنند، اين وابستگى اقتصادى، آن هم در اين رشته، موجب اين مى‌شود كه ملت ايران، مملكت ايران، تسليم بشود به ديگران. اگر امريكا موفق بشود در اين مطلبى كه الآن پيش آورده است كه همه قدرتها را دور خودش جمع كند و حصر اقتصادى بكند نسبت به ايران، ان شاء اللَّه موفق نمى‌شود. لكن ما بايد طرف احتياط را بگيريم. اگر خداى نخواسته، موفق بشود و ايران را در حصر اقتصادى از جهات مختلفه قرار بدهد كه يك جهتش هم همين قضيه خواربارهايى است كه ما احتياج به آن داريم، خوب، ما قاعدتاً نمى‌توانيم ديگر مقاومت كنيم، و اين يك ضربه‌اى است كه به نهضت ما مى‌خورد كه ضربه به اسلام است. پس تكليف همه ماها هست كه هر كس به هر مقدارى كه قدرت دارد در اين امر كوشش كند.

در امر زراعت، در امر دامدارى، هم دولت بايد كمك كند و هم مردم بايد به هم كمك كنند و هم كار بكنند مردم. مردم بايد مشغول كار بشوند. يك مملكتى است كه احتياج به نيروى كار دارد اگر اين نيرو به خدمت ديگرى كشيده بشود- به كارهاى ديگر كشيده بشود- اين موجب اين مى‌شود كه نتوانند اين حاجتى كه ملت دارد برآورده كنند.

پس در رأس همه چيزها اين است كه يك كشورى راجع به ارزاقش محتاج نباشد به خارج. راجع به گوشتش و راجع به نانش و راجع به اين طور چيزهايش محتاج نباشد. و اين لازم است كه دامداريها رواج پيدا كنند و همين طور كشاورزى به طور وسيع درست بشود. ديروز بود ظاهراً كه برادرهاى قمى ما كه آمده بودند اينجا. آنها مى‌گفتند كه قم امسال خودكفاست براى اينكه فعاليت شده است، خود مردم، و جهات مختلفه شده است كه زمينهاى زيادى زير كشت رفته است. و روى اين زمينه كه آن زمينهايى كه زير كشت رفته است و فعاليتهاى ديگرى كه ساير كشاورزها كردند، اگر بشود و ان شاء اللَّه درست عمل بشود قم احتياج به خارج ندارد. من خيلى از اين جهت خوشحال شدم و اظهار تشكر كردم نسبت به آنها. و خداوند ان شاء اللَّه حفظ كند آنها را. اين مطلب همه جا بايد بشود. مطلب در همه جاى ايران بايد بشود. يعنى هر منطقه‌اى بايد كوشش كند كه براى منطقه خودش خودكفا باشد.