صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٨٠ - خودخواهى منشأ همه ظلمتها

از آدم تا خاتم، در راه پرورش انسانها

آن قدر كه اين انسان؛ اين حيوان دو پا، در عالم فتنه و فساد مى‌كند هيچ موجود ديگرى نمى‌كند. و آن قدرى كه اين حيوان دو پا محتاج به تربيت است هيچ حيوانى محتاج نيست. تمام انبيا از اول تا حالا، تا خاتم، از آدم تا رسول اكرم براى يك مقصد آمدند، و آن مقصد اين است كه اين حيوانات را انسان كنند. مقصد اين است. تمام كتابهايى كه از آسمان براى انبيا آمده است كه بزرگترش قرآن كريم است، همين يك مقصد را دارد كه اين انسانهايى كه در اين ظلمات واقع شده‌اند، غرق شده‌اند در دنيا، همه توجه‌شان به خودشان است، هر چه مى‌خواهند براى خودشان مى‌خواهند، اصلًا پيششان مطرح نيست يك چيز ديگرى غير از خودشان، آنها مى‌خواهند اينها را از اين ظلمتها نجات بدهند؛ به عالم نور برسانند ظلمتهاى زياد؛ ظلمات، آيه شريفه اين طرفش را ظلمات مى‌فرمايد «اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ» [١] آن طرف را نور مى‌فرمايد، اين طرف را ظلمات. ظلمتها زياد است. تاريكيهايى كه بشر به آن مبتلاست.

چه تاريكيهايى كه در نفس خودش هست، و در باطن خودش هست، و چه تاريكيهايى كه در جامعه هست. اينها زيادند. از اينها وقتى انسان تخلص پيدا كرد، نور يك امر واحد است. همه به يك مبدأ واحد به يك مبدأ نور بايد برگردند.

خودخواهى منشأ همه ظلمتها

انبيا آمدند كه اينهايى كه در ظلمتها واقع‌اند، اينهايى كه هيچ نمى‌بينند الّا خودشان [را]، و هيچ نمى‌خواهند الّا براى خودشان، براى هيچ كس ديگر ارزش قائل نيستند، هر چه هست براى خودشان مى‌خواهند، اينها را از اين خودخواهى كه منشأ همه ظلمتهاست، نجات بدهند و برسانند به خداخواهى كه نور است. آنهايى كه رسيده‌اند به اين مقام خداخواهى، كه اين يك مرتبه از كمالات است، آنها اين طور نيستند ديگر كه مثل ماها فكر كنند. آنها فكر ديگران هستند قبل از اينكه فكر خودشان باشند. پيغمبر اكرم‌

[١] سوره بقره، آيه ٢٥٧.