صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٦٧ - توطئه، براى از ميان بردن رمز پيروزى

را منسجم كرد و همچو قدرت به ملت داد كه با دست خالى بر قدرتهاى بزرگ غلبه كردند. از اين به بعد هم ما، احتياج به اين صداى ملكوتى الهى داريم و احتياج به اين انسجام.

توطئه، براى از ميان بردن رمز پيروزى‌

دشمنهاى ما مى‌خواهند اين دو چيز را از ما بگيرند. ما را اول از هم جدا كنند. هر جايى را يك صدا درآورند. ملت اسلام كه به تبع اسلام، به تبع قرآن كريم بايد همه با هم باشند و متحد باشند و برادر باشند. مؤمنين سرتاسر دنيا برادرند به حسب حكم قرآن. و برادرها برابرند و در شادى و غم هم مشترك‌اند. در اسلام همين برادرى است كه مبدأ همه خيرات است. و اينها مى‌خواهند اين برادرى را از ما بگيرند غائله بپا مى‌كنند. يك روز غائله كردستان؛ كرد يك چيز است، فارس يك چيز است. برادرها را مى‌خواهند از هم با لهجه مختلف كنند. يك وقت هم غائله آذربايجان را به كار مى‌آورند كه آنجا هم فرياد مى‌زنند كه «جمهورى آذربايجان» يعنى جمهورى آذربايجان، جمهورى جدا از جمهورى اسلام. يعنى به حسب فهم آنها آذربايجان جدا از اسلام. اين هم توطئه است براى اينكه برادرها را از هم جدا كنند. اسلام، قرآن، عقد اخوت بين ما انداخته است:

«الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ» [١] مؤمنون، همه، نه ترك و نه فارس و نه عرب و نه عجم و نه هيچ جا، همه مؤمنين برادرند. اين قرآن است. اينها كه مى‌خواهند اين برادرها را از هم جدا كنند در هر جا با يك نغمه‌اى وارد مى‌شوند، و اذهان صاف جوانها را، اذهان صاف اشخاصى كه در روستاها هستند، اينها را تبليغ مى‌كنند، و بر ضد برادرهاى خودشان آنها را تجهيز مى‌كنند.

اين دست آنهايى است كه تمام حيثيات اين مملكت را در طول تاريخ و خصوصاً در اين پنجاه سال از بين بردند و تمام غارتگريها را اينجا كردند. و حالا چون از اين جهت مأيوس شدند دنبال اين طور توطئه‌ها برآمدند. آنها فهميدند كه ضربه را از اخوت اسلامى كشور ما خوردند؛ اخوت اسلامى عملى. همه يك كلام مى‌گفتند. همه يك صدا

[١] سوره حجرات، آيه ١٠.