صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٤٩ - شرط دوم وحدت كلمه

بودند، لكن اين يك نفر آدم به واسطه آن قدرت ايمان كه داشت جنگ كرد، و در قلعه را باز كرد. روحيه وقتى روحيه قوى باشد، اعتماد به خدا داشته باشد، وقتى يك جمعيتى اعتماد به خدا داشته باشد، اين جمعيت پشتوانه‌اش خداست. و جمعيتى كه پشتوانه‌اش خداست شكست ندارد. يكى اين است كه بايد همين روحيه را تقويت كنيد. يعنى اعتماد به خدا را هر چه مى‌توانيد زياد كنيد. هر چه پيروزى مى‌خواهيد پيش خداست. هر چه نصرت مى‌خواهيد دست اوست. گمان نكنيد كه ايران؛ ملت ايران خودش يك همچو قدرت بزرگى را، و يك همچو قدرتى كه همه هم دنبالش بودند خودش بدون آن تأييدات غيبى كه شد شكست داد. ملت ايران چون از بچه‌هاشان تا پيرمردهاشان، و تا جوانهاشان، همه، همه قشرها با سلاح «اللَّه اكبر» پيش مى‌رفتند، و مى‌گفتند ما جمهورى اسلامى مى‌خواهيم؛ اسلام را مى‌خواستند.

عنايات غيبى در انقلاب اسلامى‌

خداى تبارك و تعالى وضعى پيش آورد كه دشمنهاى ما همچو ترسيدند كه نتوانستند بمانند. دست به سلاح به آن طورى كه بايد ببرند، نبردند. يعنى يك مانع غيبى مانع شد از اينكه اينها مثلًا آن سلاحهايى كه داشتند بيايند همه تهران را، همه قم را و ساير جاها را بمباران كنند. خداوند آنها را همچو ترساند كه اين سلاح را به كار نتوانستند ببرند. از آن طرف وقتى كه ملت ما هجوم آورد به آنها، تمام قشرهايى كه مادون آن طبقه اول فاسد بود پيوستند به ملت. اينها كارهايى بود كه خداى تبارك و تعالى كرد كه دشمن را برگرداند، دوست كرد. و آنها هم كه در راس بودند همچو خوفى در دلشان انداخت كه ديگر نتوانستند مقابله كنند. اين روحيه اسلامى را حفظش كنيد. اگر بخواهيد و مى‌خواهيد كه ان شاء اللَّه پيروز بشويد، و مملكتتان مال خودتان باشد.

شرط دوم: وحدت كلمه‌

شما تا حالا مملكت مال خودتان نبوده. شما زحمت مى‌كشيديد ديگران نفعش را مى‌بردند. زحمتها مال خودتان باشد. ديانتتان محفوظ باشد. همه حيثيت مملكتتان‌