صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٤١ - محاكمه شاه، براى آگاهانيدن مستضعفان جهان
نيست. محاكمهاى است كه با حضور اشخاص برجسته دنيا مىشود. براى اينكه محاكمه يك آدم مفلوك نيست. محاكمه رؤساى جمهور است. همان طورى كه اين مرد گفته بود كه اگر من را محاكمه بخواهند بكنند، رئيس جمهور چند سال هم بايد محاكمه بكنند.
چند نفر از اينها هم. صحيح است.
اين محاكمه يك شخص نيست. يك آدم نيست. يك مفلوك نيست. ما هم او را نمىخواهيم. براى اينكه يك آدم مفلوكى را چه بكنيم. ما مىخواهيم اين را بياوريم اينجا و در مقابل اين مستكبرين، مستضعفين تكليفشان را بدانند. مستضعفين دنيا يعنى، مملكت امريكا هم، ملت امريكا هم تكليفش را با رؤساى جمهورش بفهمد كه اينها چه سنخ آدمهايى بودند كه به ما حكومت مىكردند. همان طور كه ما اينجا فهميديم كه اينها چه سنخ آدمهايى بودند به ما حكومت مىكردند. فهميديم و خدا خواست كه قيام كرد ملت، و خدا خواست كه اين را بيرونش كرد.
محاكمه شاه، براى آگاهانيدن مستضعفان جهان
مستضعفين دنيا بفهمند، اينجا وقتى ما يك محاكمهاى راه انداختيم كه دنيا را شريك كرديم در اين محاكمه، از همه جا دعوت كرديم، و در اينجا متفكرين دنيا، نويسندگان دنيا، سياسيون دنيا، شخصيات معتبر دنيا را از همه جا، حتى از امريكا، از هر جا ما دعوت مىكنيم اينجا، و اين آدم را اينجا محاكمه مىكنيم. يك محاكمه جار و جنجالدار. تا معلوم بشود به همه دنيا. به همه مستضعفينى كه اينها خودشان را جا زدند آنجا، و با يك حرفهاى نامربوطى مىخواهند خودشان را تحميل كنند به ملتها. ما به ملتها بفهمانيم كه اينها لايق نيستند براى شما حكومت كنند، خودتان فكر كنيد. خودتان فكر كنيد بين خودتان. يك حكومتى كه دست خودتان باشد، نه اينكه يك كسى ارباب شما باشد. ما مقصدمان يك همچو مطلبى است. مقصدمان اين نيست كه يك نفر آدم بيايد اينجا و مثلًا چه بكند، نه. و همه خوف آقاى كارتر اين است كه مبادا يك همچو قصهاى پيش بيايد. پيشبينى يك چنين مسائلى مىكند. دست و پا مىكند. او را مىرود نگه مىدارد، و بعد هم حالا جاى