هر كارى مى‌خواست مى‌كرد. مى‌خواست چه كند؟ يك ديپلمات بياورد اينجا. مگر مواجه بود با يك مملكتى كه مثل خودش بود؟ يك مملكتى بود كه در قبضه او بود و همه چيز آن دست او بود. اين ديگر ديپلمات نمى‌خواست. اين اينجا مى‌خواست كه يك مركزى درست بكند و عمده نظرش خارج بود. دشمنان خارجى او بود. عمده نظر آقاى كارتر در اين محل كه اين چيزها را درست مى‌كرد شوروى بود نه اينكه ايران برايش يك چيزى بود. خوب، ايران در مشتش بود. كارى به او نبود. عمده نظر اين بود كه اينجا پايگاهى درست كنند. در مقابل يك قدرت بزرگى پايگاه نظامى درست كرده. پايگاه همه چيز و پايگاه جاسوسى هم درست كرد، كه اين مركز است جوانهاى ما رفتند، كشف كردند كه مركز، مركزِ جاسوسى است. افراد، افرادِ جاسوس و يك موجودى كه، يك انسانى كه، يك آدمى كه ديپلمات باشد و عرض بكنم كه از اجزاى سفارتخانه- به اينكه سفارت باشد معلوم نيست- در اينجا باشد. بنا بر اين همه ملت ما هم دنبال اينها هستند.

دولت هم نمى‌توانست خلاف بكند. دولت اينجا هم، ملت هست، همه چيز دست ملت است. دولت هم مخالفت نمى‌كرد براى اينكه دولت هم وقتى ببيند كه يك مركزى مركز جاسوسى است كه نمى‌تواند بپذيرد كه به عنوان يك مركز ديپلماتيك. وقتى اين طور شد راجع به آن را نگذاريد پهلوى آن شلوغهايى كه كرده‌اند، آنها يك مسائلى است، اين مسأله ديگر است اين يك مسأله ملى است كه ملت ما همه‌شان با هم موافق‌اند در اينكه اين لانه بايد از بين برود. و ما ديگر اجازه اين را نمى‌دهيم كه در مركز ما، در محل ما يك مركز جاسوسى براى جاهاى ديگر بشود. اين اجازه را نخواهيم داد. ملت هم نخواهد داد. دولت هم نخواهد داد. پس قضيه گرفتن جوانها آنجا را، اين را حساب نكنيد كه اين هم جزو شلوغيهاست. اين اساسى است كه براى رهايى يك ملت است نه اينكه جزو شلوغيهاست كه شما كردستان را يا چيز را يك چيز حساب مى‌كنيد. آذربايجان را اينجا، همرديف او، رديف او نيستند. يك مسأله است آن يك مسأله است، آنها هم چيزى نيست. نه اهالى كردستان با ما مخالفند و نه اهالى آذربايجان. همه‌شان اعلام همبستگى به جمهورى اسلامى كردند. آخر چطور امكان دارد اين معنا كه يك طايفه‌اى از مسلمين با