صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٥٨ - سخنى با كارتر
سخنى با كارتر
حالا ما فرض هم مىكنيم تو چهار سال ديگر هم، پنج سال ديگر هم بخواهى رئيس جمهور بشوى. آخر ارزش دارد كه يك انسانى، يك ملتى را، ملت دويست و چند ميليون جمعيتى را در نظر مردم اين طور جلوه بدهد. ارزش دارد؟ براى چهار پنج سال ديگر جنايت كردن. خوب، رياست كردن اينها، همان جنايت كردن است. ارزش دارد براى رياست كردن كه مساوى با جنايتكارى است پنج سال. اينكه اين قدر يك ملت امريكا را كه آنها تقصيرى در اين باب ندارند، اين قدر آنها را آلوده كند. و مردم دنيا را به ملت امريكا بدبين كند. تو خدمتگزار به ملت خودت هستى! تو اگر خدمتگزار به ملتت بودى، مىگفتى خوب اين جنايت كرده. ما اين جنايتكار را مىدهيم دست كسانى كه به آنها جنايت كرده است. اين خدمتگزارى بود. اين آبرويى بود. همه ملت ايران براى تو هورا مىكشيدند. اما حالا چه شده؟ حالا تو را يك جنايتكار، بدتر از آن جنايتكار مىدانند. حالا مشت باز شده ديگر. و تو را يك آدمى مىدانند كه دارى ملت خودت را هم به باد مىدهى. ارزش دارد؟ اگر فرض كنيم تو رئيس جمهور هم بشوى. اين ارزش دارد كه انسان به اين قدر جنايات خودش به پنج سال. حالا اين شاه، شاه مخلوع از باب اينكه به قول خودش شاه بود مىگفت من تا آخر عمرم شاهم. جنايات كه مىكرد مىگفت: ارزش دارد، من تا آخر عمرم هستم. نمىدانست كه خدا نمىخواهد. اما شما رئيس جمهورى. رئيس جمهور پنج سالهايد، شش ساله. يك همچو چيزى نيست.
بعدش بايد بروى. تا آخر هم كه ديگر نوبت شما نمىرسد. رقباى شما هستند در اين جورها. معلوم نيست، تو براى توهّم اينكه برسى به اين مقام. الآن براى توهّم. الآن كه تو نمىدانى تو مىشوى يا آن چند نفر ديگرى كه كانديدا هستند. تو سر هم داريد مىزنيد.
شما براى خاطر توهّم اينكه من در پنج سال ديگر، شش سال ديگر، مشغول به اين رياست، و نمىدانم اين بساط باشم، اين را براى توهّم اين دارى ملت خودت را از دست مىدهى. دارى ملت خودت را و همه شئون امريكا را در نظر شرق فاسد جلوه مىدهى.
اين ارزش دارد كه براى يك توهّم، آدم اين كار را بكند. اين عقل اقتضا مىكند كه