گمان ندارم كه حتى ملت خودشان هم باورشان بيايد كه قضيه، قضيه انساندوستى است. انسان پيش آنها اصلًا مطرح نيست، انساندوستى پيش اينها اصلًا مطرح نيست. اينها حاضرند كه براى خاطر يك استفاده‌اى يك مملكت را از بين ببرند، اينها يك بمب بيندازند يك جايى دويست هزار نفر را بكشند براى اين كه يك نفعى ببرند. اينهايى كه وضع‌شان اين طور است ... كسى باورش نمى‌آيد به اين كه اينها انساندوستند و حالا هم براى انساندوستى اين آدم را بردند. اينها براى اين است كه اين را تقريباً بايد بگوييم دزديدند بردند كه مبادا گرفتار بشود به دست ما، نه از باب اين كه اگر گرفتار شده است ...

مثلًا مردم مى‌كشندش نه، اين هم مطرح نيست پيش آنها، آن مطرح هست كه معلوم بشود كه اين به دست كى اين كارها را كرده، وقتى كه بيايد اين جا ما او را محاكمه كنيم و محاكمه كرديم معلوم بشود كارهايى كه انجام گرفته است به دست او و به دست رؤساى جمهور و به دست خود آقاى كارتر، اينها كشف بشود. اينها نگران كشف اين مطلب هستند و آن هم كشف اين مطلب ممكن است نتيجه‌اش به نظر آنها اين باشد كه اگر معلوم شد كه يك رئيس جمهورى اين طور كارهاى خلاف را مى‌كند ملت امريكا ديگر به او رأى ندهند.

تمام مقصد آقاى كارتر به نظر ما اين است كه مى‌خواهد دفعه ثانى هم رئيس جمهور بشود و ايشان براى خاطر يك پنج سال مثلًا يا شش سال رئيس جمهور شدن دارد اين كارها را مى‌كند؛ اولًا حيثيت امريكا را دارد از بين مى‌برد و ثانياً در دنيا همچو منعكس بشود كه اينها اين قدر جانى هستند كه يك نفر جانى‌اى كه تمام حيثيت يك مملكت را در سى و چند سال از بين برده اين را بردند نگه داشتند و مى‌گويند كه نه، اين بايد اين جا باشد و آن وقت هم آقاى انساندوست ما را در مضيقه حصر اقتصادى مى‌خواهد قرار بدهد كه يك ملتى مثلًا فدا بشوند از باب اين كه يك مريضى زنده بماند!

ما نمى‌توانيم اين را باور كنيم اين اگر انساندوست بود خوب! اين سى و پنج ميليون هم انسانند، ويتنام هم انسان بودند و ساير جاها هم انسانند، لبنان هم همين طور، خوب! ما مى‌بينيم كه اينها با چه جناياتى الآن در لبنان دارند [سركوب‌] مى‌كنند و به تأييد آقا