امريكا خودش را دريابد، بفهمد اين معنا را كه با بودن كارتر در رأس رياست جمهورى، رئيس جمهور بودن او براى امريكا يك خطر بزرگى است و آن خطر اين كه شرافت ملت امريكا به دست اين آدم از بين برود. بنا بر اين راجع به بعد از اين قضايا و حل [آن‌]، بايد ما ببينيم چه جور حل مى‌شود قضايا. الآن ما نمى‌توانيم حدس بزنيم كه چه جور حل مى‌شود تا پيش‌بينى كنيم كه اگر حل شد چه خواهد شد.

يك وقت مى‌بينيد كه حل مى‌شود به اين كه ايشان نظامى مى‌آورد و- عرض مى‌كنم كه- فرض كنيد حصار اقتصادى و انحصار اقتصادى، ما را به مضيقه قرار مى‌دهد و بعد هم با قلدرى و با زور و با وادار كردن همه كشورهايى كه با او دوست هستند ما را منزوى مى‌كند و حل اين نيست، اين عقده زيادتر است، حل شدنى نيست به اين معنا. يك وقت اين طور مى‌شود كه آخرش ما نمى‌توانيم، قدرت نداريم كه آن كارى را كه مى‌خواهيم انجام بدهيم، اگر آن طور بشود، اين عقده باقى مى‌ماند و ديگر تا آخر هم قابل حل نيست و اگر اينها درست توجه بكنند به اين كه كار خطا بوده است تا حالا، بردن يك نفر جانى را در امريكا يك خطا بوده، اين خطاى اولش را بايد حساب كنيم، نصب كردن يك جانى را بر يك ملتى اين يك خطا بوده، اين كه مى‌گوييم جانى براى اينكه اين پسر رضا خان بود كه همه مى‌دانستند چكاره هست و بچه گرگ هم گرگ است. يك خطا اين بوده است كه اين را به ما تحميل كردند، به ملت ما تحميل كردند.

يك خطاى ديگر اين بوده است كه همه‌شان تا آخر دنباله همان عمل اول را گرفتند و به وسيله او ما را غارت كردند اين هم يك خطا بوده. يك خطا اين بوده است كه بعد از اين كه ما مى‌خواستيم ايشان را ساقط كنيم يعنى ملت ما، بنا بر اين گذاشته بود كه اين رژيم نباشد و اين محمد رضا نباشد، اينها پافشارى مى‌كردند كه اين باشد، زياد هم پافشارى مى‌كردند. اين هم يك خطا، يك خطا اين كه حالا بعد از اين كه ملت غلبه كرد و اينها نتوانستند نگهش دارند و رفت به خارج، اينها اين آدم جانى كه ديدند كه يك ملتى با او مخالف است و اين طور مخالفت كرده، خطاى بزرگ اين بوده است كه اين را برداشتند بردند به اسم انساندوستى به امريكا