صلح امام حسن (ع ): پرشکوه ترين نرمش قهرمانانه ي تاريخ - آل ياسين، الشيخ راضي - الصفحة ٨٦ - بيعت

داشت , امتداد شعاع همان آفتاب نبوت بود كه از اين مشعل پرفيض , بر مردم نور افشانى ميكرد و خليفه ى جديد , تمام عناصر مادى و معنوى موروثى را كه در شكل بندى جسمى و روحى او مؤثر ميتوانست بود , در وجود خود داشت و مصداق شايسته ى اين شعر :

به خلافت نائل آمد , چون متناسب و شايسته ى او بود همچنانكه موسى , به شايستگى و تناسب , به پيشگاه خدا بار يافت

بشمار مى رفت

پس از پايان بيعت , امام حسن عليه السلام دوران حكومت خود را با اين خطابه ى تاريخى و بليغ - كه در آن از مزاياى اهل بيت و حق مسلم آنان در مورد خلافت , سخن رفته و به مردم در مورد حوادث خطرناكى كه فضاى تيره و ابر آلوده اجتماع , آبستن آن بود , هشدار داده شده است آغاز كرد

در قسمتى از اين خطابه چنين گفت :

([ ما حزب پيروزمند خدا و خويشاوندان نزديك پيامبر و خاندان پاك اوئيم يكى از دو بازمانده ى گرانوزن رسولخدا در ميان امت و ثانى قرآن - كه در آن تفصيل هر چيز هست و از هيچ سو باطل را بدان راه نيست - مائيم پس در تفسير قرآن از ما بايد يارى جست كه براى تأويل آن , به گمان روى نمى كنيم بلكه به حقايق آن با يقين راه ميبريم از ما فرمانبردارى كنيد كه اطاعت ما واجب و با اطاعت خدا و رسولش مقرون است خداى - عزوجل - فرموده است : اى كسانيكه ايمان آورديد !