صلح امام حسن (ع ): پرشکوه ترين نرمش قهرمانانه ي تاريخ - آل ياسين، الشيخ راضي - الصفحة ٢٤٦ - عقيده ؟ يا حكومت ؟
نمى گيرد امامت او همچون قرآن است و قرآن را - كه عاليترين مرجع مسلمانان است و باطل را از هيچ سو بدان راه نيست - چه زيان اگر مردم با او مخالفت كنند و از امرش سر بپيچند و از او دورى گزينند ؟ رتبت پيشوائى و رهبرى قرآن همچنان باقى و سخن خدا بودنش همچنان صادق است مردم راضى باشند يا نه , به راهنمائى او عمل كنند يا نه , زمام خود را بدو بسپرند يا نه
امامت حسن بن على نيز همينطور است
قرآن و حسن هر كدام , يكى از دو مركز ثقل اند در اسلام , همچنانكه در حكومتهاى قانونى , قانون و رئيس حكومت هر كدام يكى از دو مركز ثقل مى باشند
منظور ما از( مركز ثقل) در اسلام , همان چيزى است كه رسولخدا - صلى الله عليه و آله - در حديث صحيح بلكه متواتر بدان اشاره كرده و فرموده است( : من بجا گذارنده ى دو چيز گرانوزن در ميان شمايم : كتاب خدا و اهل بيتم , ايندو از هم جدا نمى شوند تا بر سر حوض كوثر بر من وارد گردند) [١]
[١]- اين حديث را( حاكم) ( درج ٣ - ص ١٤٨ كتابش ) ذكر كرده و سپس گفته : [ اين حديث بلحاظ شرائطى كه از نظر( بخارى) و( مسلم) ( دو محدث بزرگ سنى و صاحب معتبرترين كتابهاى حديث نزد اهل سنت ) در صحت حديث , معتبر است , صحيح مى باشد]
( ذهبى) نيز در كتاب تلخيص المستدرك آن را نقل كرده و به صحت آن از لحاظ همان شرائط , اعتراف نموده است
( امام احمد حنبل) در( مسند) ش ( ص ١٧ و ٢٦ ) آنرا روايت كرده و( ابن ابى شيبة) و( ابويعلى) و( ابن سعد) در( كنز العمال) ( ج ١ ص ٤٧ ) و جمعى ديگر نيز آن را نقل نموده اند