صلح امام حسن (ع ): پرشکوه ترين نرمش قهرمانانه ي تاريخ - آل ياسين، الشيخ راضي - الصفحة ٣٥٦ - و اينك متن قرار دادى كه به امضاى طرفين رسيد
بجا نشينى خود انتخاب كند [١] ماده ى سه :
معاويه بايد ناسزا به اميرالمؤمنين و لعنت بر او را در نمازها ترك كند [٢] و على را جز بنيكى ياد ننمايد [٣] ماده ى چهار :
بيت المال كوفه كه موجودى آن پنج ميليون درهم است مستثنى است و تسليم حكومت شامل آن نمى شود و معاويه بايد هر سالى دو ميليون درهم براى حسين بفرستد و بنى هاشم را از بخشش ها و هديه ها بر بنى اميه امتياز دهد و يك ميليون درهم در ميان بازماندگان شهدائى كه در كنار اميرالمؤمنين در جنگهاى جمل و صفين كشته شده اند , تقسيم كند و اينها همه بايد از محل خراج( دارا بجرد) [٤] تأديه شود [٥]
[١]- مدائنى بنابر نقل ابن ابى الحديد در نهج البلاغه ( ج ٤ ص ٨ ) ( , بحارالانوار) ( ج ١٠ ص ١١٥ ) و( الفصول المهمة) تأليف ابن صباغ و مدارك ديگر
( [٢] اعيان الشيعه) : ٤ و ٤٣
( [٣] مقاتل الطالبين) تأليف ابوالفرج اصفهانى ( ص ٢٦ ) و( شرح نهج البلاغه) ( ج ٤ ص ١٥ ) ديگر مورخان گفته اند( : حسن از معاويه خواست كه على را دشنام نگويد , معاويه اين را نپذيرفت ولى قبول كرد كه وقتى حسن حاضر است و مى شنود به على دشنام داده نشود) ابن اثير ميگويد : سپس به همين نيز وفا نكرد
[٤]- شهرى در فارس و نزديك به حدود اهواز است و( جرد) يا( جراد) در فارس قديم و روسى جديد بمعناى( شهر) است بنابراين( دارابجرد) يعنى شهر داراب
[٥]- فرازهاى اين ماده را بطور پراكنده در كتابهاى( : الامامة و السياسة) ( ص ٢٠٠ ) و( تاريخ طبرى) ( ج ٦ ص ٩٢ ) و( علل الشرايع) تأليف ابن بابويه ( ص ٨١ ) و( تاريخ ابن كثير) و مدارك ديگر ميتوان ديد