صلح امام حسن (ع ): پرشکوه ترين نرمش قهرمانانه ي تاريخ - آل ياسين، الشيخ راضي - الصفحة ١٧٣ - عناصر سپاه

خاندان و معايب و رسوائيهاى دشمنان ايشان را بيان مى كردند و در مجامع و اماكن عمومى و در ميان قبائل , همه جا مردم را با موقعيت ممتاز و برجسته ى( دو سرور جوانان بهشت) و صلابت دينى مورث خاندان وحى و مزاياى فراوان ويژه ى اين تيره از بنى هاشم - مانند : دانش و تقوى و طهارت و بى اعتنائى به زيورهاى مادى و فداكارى در راه حق و كوشش براى اصلاح امت و وجوب دوستدارى آنان - آشنا مى ساختند

سپس از بيعت , ياد ميكردند و از اينكه خداوند درباره ى اطاعت اولى الامر و وفا به عهد و ميثاق از آنان مؤاخذه خواهد كرد

در سخنرانيهاى خود نسب ها را با يكديگر مقايسه ميكردند و اين براى آن مردم( آهنگ) ظريف و صادق و مؤثرى بود كه هوش و دل آنان را مى ربود

مثلا مى گفتند : فرزند على كجا و فرزند( صخر) كجا ؟ ! پسر فاطمه كجا و پسر هند كجا ؟ ! آنكس را كه جدش رسولخداست چه نسبت با آنكه جدش( حرب) است و آنكس را جده اش خديجه است چه قياس با آنكه جده اش( فتيله) است ؟ ! آنگاه از اين دو نفر آنكس را كه نامش نكوهيده تر , و دودمانش پليدتر , و گذشته و حالش شرارتبارتر , و در كفر و نفاق با سابقه تر است , لعنت مى كردند و مردم يكصدا فرياد مى زدند : آمين , آمين نسلهاى بعدى نيز هرگاه به اين مقايسه ى ظريف بر خورد كرده اند , همصدا با مردم آن دوره گفته اند : آمين

اين روشهاى حكيمانه و خطابه هاى حماسى و بليغ , كار خود را كرد و اميدوارى به شكست شام و پيروزى كوفه را در همه جا و همه كس دميد

در آن دوره , كوفه - اين پايتخت جديد و با عظمت كه با بزرگترين