صلح امام حسن (ع ): پرشکوه ترين نرمش قهرمانانه ي تاريخ - آل ياسين، الشيخ راضي - الصفحة ٣١٤ - خط مشى معاويه در برابر هدفهاى امام حسن ( ع )
هر موج تبليغاتى قوى و تندى است بويژه اگر با دو عامل طمع مال و طمع مقام همراه باشد
انصاف را , مردم به چه چيز معاويه دلخوش بودند كه همصدا با او , على و حسن و حسين عليهم السلام را لعن كردند و چه نقيصه ئى در اهل بيت سراغ كرده بودند كه به دلخواه معاويه زبان بدشنام ايشان گشودند
شايد وى مردم را قانع ساخته بود كه آنكسانى كه در آغاز دعوت اسلام با رسول اكرم - صلى الله عليه و آله - جنگيده اند و آن طائفه ئى كه حرام خدا را حلال و حلال خدا را حرام نموده اند و آن عناصريكه زنا را بجاى نسب شناخته اند و آن مردميكه پيمانها را شكسته و سوگندها را نقص كرده اند و آن جا نيانى كه دست بخون بزرگان اسلام آلوده اند و بيگناهان را زنده بگور ساخته اند و نماز جمعه را در روز چهارشنبه خوانده اند [١] على و آل على مى باشند !
شايد هم بجاى اينكه رنج قانع كردن مردم را ببرد , از راه تطميع وارد شده بود و يا حتى بدون اينكه آنانرا تطميع وارد شده بود و يا حتى بدون اينكه آنرا تطميع كند , دست به ارعاب و تهديد ايشان زده بود , به هر تقدير و به هر وسيله , بالاخره به هدف خود رسيد و( كار اطاعت بى قيد و شرط مردم از او بجائى كشيد كه لعن على در ميان ايشان سنتى پا بر جا شد كه كودكان با آن بزرگ مى شدند و پيران با آن مى مردند) [٢]
[١]- براى اطلاع از اين موارد رجوع شود به( مروج الذهب) ( ج ٢ ص ٧٢ ) و مدارك ديگرى كه قبلا بمناسبت ذكر برخى از اين جنايات از آن ياد كرده ايم يا بعدا در فصل مربوط به( كيفيت وفاى معاويه به شروط صلح) از آن ياد خواهيم كرد
[٢]- مروج الذهب ( ٢ / ٧٢ ) تذكر اين مطلب در اينجا لازم است كه على عليه السلام در ايام جنگ صفين شنيد كه بعضى از اصحاب به مردم شام ناسزا و دشنام مى گويند , - -