صلح امام حسن (ع ): پرشکوه ترين نرمش قهرمانانه ي تاريخ - آل ياسين، الشيخ راضي - الصفحة ٤٣٨ - معاويه و شيعيان على ( ع )

اشاره ئى كرده بودند بنابرين , مدارك اين قسمت از گفتار ما عبارت است از نوشته هاى : سليم بن قيس , مدائنى , ابن ابى الحديد : طبرى و مسعودى

در راه خدا چه كسان كه بخون خويش در غلطيدند و چه جمعيت ها كه پراكنده شدند و چه خانه ها كه ويران گشته و ساكنان آن به آوارگى و بيخانمانى در افتادند يا همچون رمه ى گوسفند به قتلگاهها كشانيده شدند ! بيخانمانى در افتادند يا همچون رمه ى گوسفند به قتلگاهها كشانيده شدند ! بعضى زندگى را بدرود گفتند و بعضى در انتظار سرنوشت باقى ماندند و هرگز راه خود را تغيير ندادند

اين بود تدبيرى كه معاويه براى بچنگ آوردن خلافت براى خود و فرزندانش , انديشيد

و اين بود روش مبتكرانه ئى كه در وفا به عهد و پيمان خدا پيش گرفت !

بعد از آن سليم بن قيس مى نويسد :

([ يكسال پيش از مرگ معاويه , حسين بن على و عبدالله بن عباس و عبدالله بن جعفر به حج رفتند حسين , بنى هاشم و مردان و زنان و موالى آنان را با هر كس از انصار كه با ايشان به حج آمده بود و حسين عليه السلام او و خاندانش را مى شناخت , در يكجا گرد آورد , سپس كسانى را فرستاد و به آنان سپرد كه از اصحاب رسولخدا آنها كه به صلاح و عبادت معروفند و امسال به حج خانه ى خدا آمده اند هر كس را بيابند نزد او حاضر سازند , بيش از ٧٠٠ مرد از تابعين و در حدود ٢٠٠ مرد از صحابه در خيمه هاى حسين در منى مجتمع گشتند

آنحضرت براى خطبه بپا خاست و پس از حمد و ثناى پروردگار گفت :