صلح امام حسن (ع ): پرشکوه ترين نرمش قهرمانانه ي تاريخ - آل ياسين، الشيخ راضي - الصفحة ٥٠٥ - پايان ماجرا

يافته و از پستان ايمان شير نوشيده ئى , زهى آن زندگى و اين مرگ , درود و رحمت خدا بر تو باد گرچه خاطره ى زندگى تو از خاطر ما زدوده نخواهد شد و در بهره ى نيك تو ترديد نخواهيم داشت [١]

متونى كه بر مسموم شدن امام حسن بوسيله ى معاويه دلالت ميكند همچون روشنترين حوادث تاريخ , متواتر و ترديد ناپذير است

از جمله كسانى كه اين مطلب را ذكر كرده اند : مؤلف( الاستيعاب) , مؤلف ( الاصابة) , مؤلف( الارشاد) , مؤلف( تذكره الخواص) , مؤلف ( ( دلائل الامامة]( [٢] , مؤلف( مقاتل الطالبين) , شعبى , يعقوبى , ابن سعد در( الطبقات) , مدائنى , ابن عساكر , واقدى , ابن اثير , مسعودى , ابن ابى الحديد , سيد مرتضى در( تنزيه الانبياء) , شيخ طوسى در( امالى) , شريف رضى در ديوان شعر , حاكم در( مستدرك) را ميتوان نام برد

مؤلف كتاب( البدء و الختام) مى نويسد : حسن در سال ٤٩ هجرى وفات يافت , جعده دختر اشعث او را مسموم كرد و اين زهر را معاويه براى او فرستاده و او را به همسرى با پسرش يزيد وعده داده بود , ولى سپس به اين وعده وفا نكرد

ابن سعد در( الطبقات) مى نويسد : معاويه بارها او را مسموم كرد

مدائنى مى گويد : حسن چهار بار مسموم شد