صلح امام حسن (ع ): پرشکوه ترين نرمش قهرمانانه ي تاريخ - آل ياسين، الشيخ راضي - الصفحة ٢٢٥ - قلمرو ترديد

سيره ى پيامبر و عقيده و فكر صحيح دور نمى زند

بدينجهت - همچنانكه گفتيم - حيرتى كه موجب سرگردانى و بلاتكليفى شود نداشت , چون راه خدا نمايان و سيره ى رسول گرامى , واضح است ولى احساسى كه از واقعيت داشت , تلخ و گدازنده بود

و چه دشوار است كه شرائط و اوضاع , كسى را بى اختيار و دست بسته به حالتى كه خلاف ميل اوست , سوق دهد بحرانهاى پى در پى بدو رو كند و گرهها و عقده هاى بهم پيوسته او را احاطه نمايد اين همان وضع( استثنائى) يى است كه هرگز بدون سرگشتگى و اضطراب صورت نمى يابد و آدمى را در ميانه ى فعل و ترك و خوف و رجا نگاه ميدارد در چنين حالت و وضعيتى بيش از همه چيز , به تأمل و تفكر و متانت و پايدارى احتياج هست و در چنين بحرانى است كه جوهر افراد و قدرت ذاتى آنان , داراى نقشى دقيق و حساس است

وه كه اين چه نفس با عظمتى و چه روح آسمانى و بزرگى بود ؟ !

اين همان نفس مطمئنه ئى بود كه در هنگامه ى هجوم بليات , خشنود و سرشار از رضايت , به خدا باز ميگردد , به غير او تكيه و اعتماد نمى كند و از غير او رشد و هدايت نمى خواهد و اين همان روح پاك و پيراسته ئى بود كه بر اثر سنگينى بار وظيفه , سستى و فتور نمى گرفت و در هر حال , از حادثه ئى كه بدو روى آورده , سر سخت تر و محكم تر ميبود

نشنيده ايم كه در هنگامه ى هجوم آن بلاهاى سخت , يكى از يارانش احساس كرده باشد كه او اينكه در پنجه ى بلا و مصيبت گرفتار است تمام آنچه از او بظهور مى رسيد ثبات و تصميم و استقرار بود حتى مناجات او با خدا نيز خود آيتى از پايدارى و پيوند با خدا و تكيه و اعتماد به او بود