صلح امام حسن (ع ): پرشکوه ترين نرمش قهرمانانه ي تاريخ - آل ياسين، الشيخ راضي - الصفحة ١٥٢ - بسيج و فرماندهى

ديگرى كه در اين لشگر بودند , گردد زيرا در اين لشكر شخصيت هاى برجسته ئى وجود داشتند كه ميدانداريها و فرماندهيهاى آنان و اخلاص و فداكارى و سوابق درخشانشان زبانزد بود مانند : ابو ايوب انصارى و حجر بن عدى و عدى بن حاتم و جمعى ديگر از آنانكه نامشان گذشت

بدين جهت مقدم ساختن پسر عموى امام - كه پسر عموى پيغمبر نيز بود - و او را در ظاهر و بنام , فرمانده قرار دادن و سپس استفاده از رأى قيس و سعيد را به او توصيه كردن , تدبير خردمندانه ئى بود كه راه هر گونه اختلاف و همچشمى را مى بست

٢ - با توجه به وضع عمومى آنروزگار , يكى از بجاترين احتياط ها اين بود كه فرمانده جبهه ى امام حسن فقط از ميان بنى هاشم انتخاب شود

توضيح آنكه : سستى و ناهمرهى كوفيان كه از ابتداى ماجراى حسن بن على ظهور كرده بود , موجب بد بينى فراوان به سر انجام وضع مى شد و مستلزم آن بود كه وى هر تدبيرى را كه براى اثبات برائت خود در آينده در برابر سرزنش و تخطئه ى عيبجويان لازم مى بيند , بكار بندد براى مردم بسى آسان بود كه با مشاهده ى كوچكترين نقطه ضعف يا ناچيزترين بهانه براى تعليل شكست احتمالى , بدون ملاحظه ى جوانب كار , سيل اعتراض و انتقاد را بسوى امام حسن سرازير سازند , كاملا انتظار مى رفت كه در صورت شكست امام حسن در مسكن , كسانى بگويند كه : اگر فرمانده سپاه از بنى هاشم مى بود , بيشتر از ديگران در برابر سختيها پايدارى و صبر مى كرد و سرانجام كار به اينجا نمى كشيد

در اينصورت , خود را براى مقابله با نتايج احتمالى , آماده كردن