صلح امام حسن (ع ): پرشکوه ترين نرمش قهرمانانه ي تاريخ - آل ياسين، الشيخ راضي - الصفحة ٢٦٦ - فداكارى

ميديدند كه با آن امكان داشت كيان اسلامى محفوظ بماند

بگذار صريحتر سخن گفته و منظور خود را آشكاراتر بيان نمائيم : امام حسن در وضع خاص خود با معاويه همان روشى را در پيش گرفت كه پدرش اميرالمومنين در وضع خاص خود با ابوبكر و دو رفيقش آن را در پيش گرفته بود و اين است معناى پاسخى كه امام حسن به برادرش حسين داد , قبلا گفتيم كه برادرش از وى پرسيد : ( چه موجب شد كه خلافت را تسليم كردى ؟) و وى در پاسخ گفت( : همان چيزيكه موجب شد پدرت پيش از من آن را تسليم كند)

و هر يك از اين دو امام در شرائط خاص خود , فداكارى عظيمى كرد كه اسلام با آن محفوظ ماند

حسن بر اين اساس , نقشه ى مملكت مادى خود را از روى كره ى زمين محو كرد تا در عوض نقشه ى عظمت روحى و معنوى اش را در زمين و آسمان ترسيم كند يكنظر به مرزهاى اين كشور تازه و كهنگى ناپذير بيفكن ! چيزى غير از : مرز ميان قلمرو حق و قلمرو هر چه بجز حق , يا مرز ميان سمبل انسانيت و خود پرستى بينهايت , يا حد فاصل ميان روحانيت آن امامى كه در مرگ و زندگى چيزى جز كلمات خدا بر زبان ندارد( : اقيموا الصلوه ) ( , آتوا الزكوه ) ( , كتب عليكم الصيام كما كتب على الذين من قبلكم ) ( , لله على الناس حج البيت من استطاع اليه سبيلا ) از يكطرف , و از طرف ديگر ماديگرى حاكم جبارى كه آشكارا بمردم مى گويد( : بخدا من براى اينكه نماز بخوانيد يا زكوه دهيد يا روزه بگيريد يا حج گزاريد با شما نجنگيدم , فقط براى اين جنگيدم كه بر شما فرمانروائى كنم و با اينكه شما خوش نداشتيد خدا مرا به اين مقصود رسانيد) آيا غير از